Chapter Title : സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു കൈസഹായം [വേടൻ]

മുഖത്ത് ഞാൻ എങ്ങനെ നോക്കും. "എനിക്ക് ലാലുനോട് ദേഷ്യം തോന്നേണ്ട കാര്യമില്ലലോ!?"അവളുടെ ആ മറുപടി ആശ്വാസമേകുന്നതായിരുന്നു.

അപ്പൊ അവൾ കണ്ടിട്ടില്ല ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു."പിന്നെന്താ ഇന്നലെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങിപ്പോയെ?"ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു. മിഴികൾ നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പാൻ തുടങ്ങി."എന്ത്‌ പറ്റി?"ഞാൻ വാതിലിന് അടുത്ത് ചെന്ന് ചോദിച്ചു. അവൾ മുഖമുയർത്താതെ നിന്നു "എനിക്ക് ഒരു സാനിട്ടറി പാട് വാങ്ങിതരുവോ?"അവൾ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. "ഗർഭിണിയായ നിനക്കെന്തിനാ പാട്?"ഞാൻ ചോദിച്ചു."അമ്മ എന്നോട് എന്നും പറയാറുണ്ട് അതികം ശരീരം ഇളക്കല്ലേന്ന്‌ . ഞാൻ കേട്ടില്ല ഇന്നലെ കുട്ടികളോടൊപ്പം ഓടികളിക്കുമ്പോ ഒന്ന് വീണു.

അതാ ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചേ "അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഭയം കലർന്നിരുന്നു ." അമ്മ അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ കൊന്നുകളയും. ഇനി ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞേ ഏട്ടന് ലീവ് കിട്ടുള്ളു. അടുത്ത വരവിനു കൊച്ചിനെ കാണാം എന്നും പ്രദീക്ഷിച്ചിരിപ്പാ. അവരോട് ഞാൻ എന്ത്‌ പറയും. " അവളുടെ ആശങ്ക ശരിയാണെന്നു എനിക്കും തോന്നി."അമ്മയെവിടെ "ഞാൻ ചോദിച്ചു."അമ്മ കുടുമ്പശ്രീ മീറ്റിംഗിൽ പോയതാണ് കൊറച് കഴിഞ്ഞേ വരൂ. അപ്പോളേക്കും ഒരു പാട് വാങ്ങിട്ടു വരുമോ?"അവൾ കെഞ്ചി. ഞാൻ കടയിൽ പോയി പാട് വാങ്ങി കൊണ്ടുവന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.

അന്നേരം അവളുടെ നനുത്ത കരങ്ങളിൽ ഞാൻ തൊട്ടു ഐസ് പോലെ തണുത്തിരിക്കുന്നു.  അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കമ്പിയായി നിന്ന എന്റെ കുട്ടൻ അന്നേരം പാന്റ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വെളിയിൽ ചാടുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പാട് വാങ്ങി താങ്ക്സ് പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവളെ പുറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു. "രേഷ്മ "അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. "ഇപ്പൊ താൻ ഗർഭിണിയല്ലന്ന്‌ തത്കാലം ആരോടും പറയണ്ട "ഞാൻ സ്വരം അടക്കി പിടിച്ച് പറഞ്ഞു. "ഇല്ലാന്ന് കൊറച്ച് കഴിയുമ്പോ എല്ലാരും അറിയില്ലേ, പ റയാതിരുന്നിട്ട് എന്താ കാര്യം?"അവൾ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "ഇപ്പൊ ഇല്ല്യാ ന്ന്‌ അറിഞ്ഞാൽ പ്രശ്നല്ലേ….! ആ തള്ളയുടെ സ്വഭാവം മഹാ ചീത്തയാ. എന്തൊക്ക്യാ വിളിച്ചുപറയാ ന്ന്‌ അറിയില്ല.

അതുകൊണ്ട് ഇപ്പൊ ആരോടും പറയേണ്ട. അതിന് വേറെ വഴിയുണ്ട്." ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.