Chapter Title : സുജാത കക്ഷം വടിച്ചിരുന്നു… 4 [ശിവ]

വന്നു...

ഒരു കാര്യം  സുജാതയ്ക്ക് മനസ്സിലായി...., രണ്ട് മൂന്ന്  ദിവസത്തിലേറെ  കക്ഷം ഷേവ് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ  പണി വാങ്ങും....!  ( മുന്നിൽ  കമ്പിയിൽ പിടിച്ച്  തൂങ്ങി  നിന്ന ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ വെള്ള  ബ്ലൗസും  തുളച്ച്  തല നീട്ടിയ കറുത്ത രോമങ്ങൾ  എന്ത് അരോചകമാണ് ?)

പിന്നിൽ ചന്തിപ്പാളിയിൽ  ഒരുത്തന്റെ  ജവാൻ കാര്യമായി  പണിയിലാണ്..., ഇരുമ്പുലക്ക തന്നെ....

ഒന്നിനും അല്ലെങ്കിലും " ഉമസ്ഥനെ " ഒന്ന്  കണ്ടാൽ കൊള്ളാമെന്ന് ആദ്യം തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും  മര്യാദയോർത്ത് അതിന്  തുനിഞ്ഞില്ല...

എങ്കിലും കള്ളക്കണ്ണ്  കൊണ്ട് പാളി നോക്കിയെങ്കിലും  അയാൾ സമർത്ഥമായി  കബളിപ്പിച്ച് തിരിഞ്ഞ്  നോട്ടത്തിൽ  മുഴുകി...

ഏതോ കോളേജ്  റോമിയോ ആണെന്ന്  മിന്നായം  പോലെ കണ്ട രൂപം കൊണ്ട്  മനസ്സിലായി..

കൊണ്ടു നടക്കുന്ന  സാധനം ഒരു ഒന്നൊന്നര ഐറ്റമാണ് എന്ന്  സുജാത  ഉറപ്പിച്ചു

തുടക്കത്തിൽ  നാണക്കേട് തോന്നിയ  അസ്വസ്ഥത  പതുക്കെ സുജാതയിൽ നിന്നും  അകന്നു

ജാക്കി  മുറുകി വന്നപ്പോൾ  സാവകാശം  വേണ്ട സൗകര്യം ഒരുക്കി നല്കാൻ സുജാതയുടെ മനസ്സ്  പരുവപ്പെടുത്തി...

ഉള്ള  ഇടത്തിന്റെ  പരിമിതിക്ക്  അകത്ത്  നിന്ന് കൊണ്ട്  നൈസായി ആവും  വണ്ണം കാലുകൾ  അകത്തി  സഹകരിക്കാൻ  സുജാത തയാറായപ്പോൾ  ജവാന് നന്നായി പെരുമാറാൻ  അവസരമായി...

ചെക്കന്റെ  ലഗാൻ  പൂർണ്ണവളർച്ച എത്തിയപ്പോൾ  സുജാതയ്ക്ക് വിവരിക്കാൻ  ആവാത്ത  സുഖാനുഭുതി ഉണ്ടായി...

ഒടുവിൽ കോളേജിന്  മുന്നിൽ  ബസ്സ് എത്തിയപ്പോൾ  "ഉടമസ്ഥൻ " തിക്കിതിരക്കി ധൃതിയിൽ  ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ രണ്ടും കല്പിച്ച് ചെക്കനെ നോക്കാൻ സുജാത തീരുമാനിച്ചു.....,

രാഹുലിന്റെ പ്രായമുള്ള  ചോരത്തിളപ്പുള്ള  ചുള്ളൻ...!

ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ  തിരിഞ്ഞ്  നോക്കി.....തനിക്ക് സൗകര്യമൊരുക്കിയ.... നിതംബം വിരിച്ച് നല്കിയ സുന്ദരിയെ കാണാൻ...!

അവന്റെ മുഖത്ത് അങ്ങിങ്ങായി കണ്ടൽക്കാടുകൾ കണക്ക് രോമങ്ങൾ  വളർന്നിരുന്നു...

ആരോടെന്നില്ലാതെ  അവൻ  ചിരിച്ചപ്പോൾ സുജാതയും  ചിരി  മടക്കി... ചുണ്ട്  നനച്ചു..

" മോനോളം പ്രായം... ആരോഗ്യം... സൈസ്... അപ്പോൾ മോന്റെ  പ്രതിഷ്ഠയും....?"

ഛീ... അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കാമോ.... സ്വന്തം  മകന്റെ...?

എന്തോ... വല്ലാത്ത  അനുഭൂതി.... സുജാതയെ  തഴുകിപ്പോയി...

കോളേജ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബസ്സിലെ തിരക്കും  ഒഴിഞ്ഞു...

മറ്റാരും കാണാതെ  ചന്തിയിൽ  നിന്നും പൊടി തട്ടുന്നത് പോലെ.... ചുള്ളൻ  ചെക്കൻ  നിറഞ്ഞാടിയ  ഇടം പരിശോധിച്ച സുജാതയ്ക്ക് ഒരു നഷ്ടബോധം....!