Chapter Title : സുജാത കക്ഷം വടിച്ചിരുന്നു… 5 [ശിവ]

ഒരു കിടപ്പാ... അവള്.... ഇപ്പോ എനിക്കും ശീലമായി..."

ജീവിതം തന്നെ വെറുത്ത പോലെ ശേഖര പിള്ള പറയും...

" അപ്പോ ശേഖര പിള്ളയ്ക്ക് ആഗ്രഹോമില്ലേ...?"

മൂപ്പിക്കാൻ കവിത ചോദിക്കും

" ആഗഹിച്ചിട്ട് കാര്യോല്ലല്ലോ?"

പ്രത്യേകം പിള്ളയ്ക്കായി അനാവൃതമാക്കപ്പെട്ട മുലച്ചാലിൽ ആർത്തിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പിള്ള നെടുവീർപ്പിടും...

"വെറുതെ ഇരുന്നോന്റെ തിൽ കോലിട്ട് ഇളക്കിയപ്പോൾ നിനക്ക് സമാധാനമായല്ലോ...?"

എല്ലാം അല്പം അകലെ നിന്ന് ശ്രദ്ധിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന രമണി ഗുണദോഷിക്കും...

t ttttt

ഓഫിസിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങളും വർത്തമാനങ്ങളും ശേഖര പിള്ളയിൽ നിന്നും അറിഞ്ഞ സുജാത ഉള്ളിൽ ചിരിയടക്കി...

" കവിത മാഡത്തിന്റെ മാർക്കറ്റ് പോയി... എന്തായിരുന്നു ഒരു പോസും ജാഡയും..?"

മനസ്സ് കൊണ്ട് സുജാതയെ ഭോഗിച്ച് ശേഖര പിള്ള പറഞ്ഞു

"ശ്രീനി സാറിന്റെ മനസ്സ് ഇനി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്...... കുഞ്ഞ് കരുതി ഇരുന്നോണം..."

സുജാതയുടെ കമ്പനി കൂടാൻ ശേഖര പിള്ള ഒരു മുഴം കൂട്ടി എറിഞ്ഞു

കാമദാഹം തീർക്കാൻ ശ്രീനി സാർ ഈറ്റപ്പുലി കണക്ക് തന്റെ മേൽ ചാടി വീണേക്കാം...... എന്ന മുന്നറിയിപ്പിനേക്കാൾ ഉപരി സുജാതയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായത് "കുഞ്ഞേ " എന്ന സംബോധന തന്നെയാണ്...

തന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രായത്തിൽ നിന്നും പത്ത് കൊല്ലത്താളം ചെത്തിക്കളഞ്ഞ പാർലറിലെ പെൺകുട്ടിക്ക് സുജാത ഉള്ളാലെ നന്ദി പറഞ്ഞു

( പാവം പിള്ള അറിയുന്നോ തമ്മിൽ വലിയ പ്രായ വ്യത്യാസം ഇല്ലെന്നുള്ള തുണി ഉടുക്കാത്ത സത്യം...?)

xxxxxxxxxx

താനായിട്ട് ചെയ്ത് കൂട്ടിയതല്ലെങ്കിലും ഓഫിസിലെ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രം ആയതിൽ സുജാതയ്ക്ക് ആത്മാഭിമാനം തോന്നി....

ഓഫീസിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കോളേജ് സമയം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ സുഖകരമായ തിരക്കായിരുന്നു

എന്നാൽ തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര തുലോം ഡ്രൈ ആയിരുന്നു...

രാഹുലിനോളം മാത്രം പോരുന്ന കോളേജ് കുമാരൻ അറിഞ്ഞ് നല്കിയ പൊടി രസം പൊടി തട്ടി എടുത്തപ്പോൾ സുജാതയ്ക്ക് ഒരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു...

" അതിന് ഇനി നാളെ കോളേജ് സമയം വരെ കാത്തിരിക്കണം.. "

രാഹുലിനും ഏതാണ്ട് ഒരേ ആയുധം ആവുമെന്ന് ഊഹിച്ചപ്പോൾ.... സുജാതയ്ക്ക് ഒരു പരസ്യവാചകമാണ് ഓർമ്മ വന്നത്.....,

" വീട്ടിൽ സ്വർണ്ണം വച്ചിട്ടെന്തിന്.....?"

സുതാര്യമായ സാരി