Chapter Title : സുജാതയുടെ പൊന്നോമന 3 [കരിയില മാടൻ]

പറഞ്ഞത് എന്ന് കേട്ട് സുജാത വീണ്ടും ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു..

“അമ്മയോട് എന്ത് കൊതി ആണെടാ…? ഈ കിളവിയെ കുറിച്ച് ഓർത്തിട്ട് ആണോ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യേണ്ടേ…? ഈ പ്രായമുള്ള പിള്ളേർക്ക് വേറെ ആരൊക്കെ കിടക്കുന്നു…” സുജാത ഒരു നെടുവീർപ്പ് ഇട്ടു.

“അമ്മയെ പോലെ ആരും ഇല്ല. ഒരാളും അമ്മയുടെ ഏഴയലത്ത് എത്തില്ല..”

“എന്റെ ഏഴയലത്ത് എന്തിന്റെ പേരിൽ എത്തില്ല എന്ന്…? ഈ കുടവയറും നര വീണ മുടിയും ഈ പ്രായവും ആണോ ഏഴയലത്ത് വരാത്തത്…? “ സുജാത പൊട്ടി ചിരിച്ചു

“എന്റെ പൊന്നു മോനെ ഇതൊക്കെ നിനക്ക് ആ സമയം തോന്നുന്നത് അല്ലെ. വെള്ളം പോയി കളയുമ്പോൾ നിനക്ക് പിന്നെ നീ പറഞ്ഞത് ആലോചിച്ച നിനക്ക് അറപ്പ് അല്ലേടാ കുട്ടാ തോന്നുക…” സുജാത അവന്റെ കവിളിൽ പതിയെ തലോടി.

“എന്തിനാ അറപ്പ് തോന്നുന്നേ… അറപ്പ് തോന്നാൻ വിധം ഞാൻ എന്താ പറഞ്ഞ…”

“പറഞ്ഞില്ലേ നീ സജി…? എന്നെ നിന്റെ മുഖത്തേക്ക്… ഈശ്വര എങ്ങനെയാ ഞാൻ പറയുക… അറക്കില്ലേ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ …?”

“എന്തിനു… ഇഷ്ടം ആയിട്ട് അല്ലേ… കൊതി ആയിട്ട് അല്ലേ….” സുജാതയ്ക്ക് കേൾക്കുന്നത് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം തോന്നി.

“എന്തൊക്കെയാ നീ പറയണെ…? അച്ഛൻ എങ്ങാനും കേട്ടാൽ പിന്നെ പറയണ്ട….”

“അച്ഛൻ ഒള്ളോണ്ട ഇല്ലേ അമ്മയെ ഞാൻ കെട്ടിയേനെ…. “

“അയ്യേ.. എന്തൊക്കെയാ മക്കളെ നീ ഈ പറയണെ… “

“മ്മ്മ്മ്മ്മ്… സത്യമാ അമ്മ… അമ്മയെ കാണുമ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞിട്ട…. എന്ത് രസമാണ് അമ്മയെ കാണുമ്പോൾ എന്നോ….” സുജാതയുടെ പെരുമാറ്റവും.. സൗമ്യമായ സംസാരവും സജിന് ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന പേടിയെ മാറ്റി പകരം ഒരു തരം ആവേശം കൊണ്ട് വന്നു. സുജാതയുടെ മനസ്സ് അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് പോകാൻ പറയുന്നുണ്ട് എങ്കിലും അവൾക്ക് ഇനിയും സംസാരിക്കണമെന്ന് തോന്നി. അവൾ പോലും അറിയാതെ രാവിലെ കേട്ടത് ഒന്നുംകൂടെ തന്റെ മോന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീഴാൻ അവൾ താനറിയാതെ ആഗ്രഹിച്ചു…..

“പോടാ…. എന്തോന്ന് രസം…? ഈ കുടവയറും പാടുകളും നിനക്ക് രസമായിട്ട് ആണോ തോന്നുന്നേ…?”

“പിന്നല്ലാതെ…. അമ്മയെ പോലെ സ്ത്രീത്വം തുളുമ്പുന്ന