Chapter Title : സുകിയുടെ കഥ [വാത്സ്യായനൻ] [Edited]

അങ്ങനെ തലയ്ക്ക് ചൂടു പിടിച്ച് നടക്കുന്ന സമയത്തായിരുന്നു ഈ … വഴിയിലത്തെ ആ സംഭവം.”

“ഓ … അതു ശരി. എന്നാലും അതെങ്ങനെയാടോ ശരിയാകുന്നെ? വല്ലവളും തേച്ചിട്ടു പോയതിന് വഴീൽ കാണുന്ന പെൺപിള്ളേരെയൊക്കെ തുണി പൊക്കി കാണിച്ചാൽ സമാധാനമാകുമോ?”

“പൊക്കിക്കാണിച്ചില്ലല്ലോ, താഴ്ത്തിയല്ലേ കാണിച്ചെ?”

“അതേ, ചളി പറയുന്നതിനും ഒരു സന്ദർഭമൊക്കെയുണ്ട്, കേട്ടോ?” എനിക്ക് ശുണ്‌ഠി വന്നു.

“അന്ന് എൻ്റെ തലയ്ക്കകത്ത് എന്താരുന്നെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലെടോ! ജസ്റ്റ് … എന്താ ഞാൻ ആ ചെയ്തേൻ്റെ ലോജിക് എന്നെനിക്ക് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല. ബിലീവ് മീ!”

“ങ്ഹും. അപ്പോ വട്ടാണല്ലേ?”

“വട്ടായിരുന്നു.” ഒരു നിമിഷം വിദൂരതയിലേക്കു നോക്കി മൗനമായി നിന്നിട്ട് അവൻ തുടർന്നു. “എന്നോട് ക്ഷമിച്ചെന്നു പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, ഇനി ആ സംഭവം മെൻഷൻ ചെയ്യരുതെന്ന് ഒരു റിക്വസ്റ്റ് ഉണ്ട് … പ്ലീസ്?”

“ങ്ഹും … ഞാനൊന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ.”

“അങ്ങനാണോ, എന്നാൽ ശരി — ഞാൻ പോകുവാ.”

“അയ്യോ പിണങ്ങാതെ, ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതല്ലേ.”

“പ്രോമിസ്?”

“ഉം … ”, ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കുന്നതു പോലെ ഭാവിച്ചു, “പ്രോമിസ്.”

അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എന്നിട്ട്? പിന്നെ കണ്ടോ അവളെ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“എന്നെ കുറേ തവണ വിളിച്ചു, ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തില്ല.”

“ഉം.”

“കോളജിൽ വെച്ച് എൻ്റടുത്ത് മിണ്ടാൻ വന്നു, ഞാൻ മാറിപ്പോയി. മുഖത്തു പോലും നോക്കിയില്ല.”

“അങ്ങനെ വേണം.”

“പിന്നെ അവളുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയുണ്ട്, അനുഷ എന്നു പറഞ്ഞ് — അവൾ വന്ന് ന്യായീകരിക്കാൻ നോക്കി.”

“എന്തും പറഞ്ഞ്?”

“അതാണ് ഇതിലൊക്കെ റ്റോപ് ക്ലാസ് ഡയലോഗ് — അവൾക്ക് ‘ഒരു