Chapter Title : സുലേഖയും മോളും 7 [Amal Srk]

ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചോ..? ഇല്ല..പക്ഷെ 7 പേരുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി. വന്നു. എല്ലാവർക്കും എന്റെ അച്ഛനെക്കാൾ പ്രായമുണ്ട്. അഹ്... ഇനിയുള്ള 3 ദിവസം കൂടി ഇങേനെയെങ്കിലും പിടിച്ചു നിൽക്ക്. അവര് പറയുന്നതൊക്കെ ഒരെതിർപ്പും കൂടാതെ അനുസരിക്കണം, പരമാവധി അവരെയൊക്കെ സുഖിപ്പിക്കണം. പ്രായമായവരാ.. അവർക്ക് ബഹുമാനം

കൊടുക്കണം. എന്നോട് വീട്ടീന്ന് പെരുമാറുന്നത് പോലെ അവരോട് പെരുമാറരുത് കേട്ടോ..? എന്റെ അമ്മേ ഇങ്ങനെ ഉപദേശം ഒന്നും തരേണ്ട.. ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിയും കണ്ടുമൊക്കെയാ ചെയ്യുന്നേ.. നിന്നെയവർക്ക് നല്ലപോലെ ബോധിച്ചാൽ പറഞ്ഞതിലും കൂടുതൽ കാശ് കിട്ടും. എന്നിട്ട് വേണം ഈ നശിച്ച നാടും വിട്ട് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയി മനസ്സമാധാനമായി ജീവിക്കാൻ. ഒക്കെ അമ്മേ പിന്നെ വിളിക്കാം..ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഇപ്പൊ ഔട്ടിങ്ങിന് പോകുവാ ബൈ.. അവൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. അങ്ങനെ അവരെല്ലാവരും ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി ചായയൊക്കെ കുടിച്ചു വീണ്ടും യാത്ര ആരംഭിച്ചു. യാത്രയുടെ ഓരോ ഇടവേളകളിൽ ഓരോരുത്തരുടെ മടിയിലാണ് അവളുടെ ഇരുത്തം. അങ്ങനെ ഉച്ചയോടെ മല മുകളിലുള്ള ഒരു റിസോർട്ടിൽ എത്തി. ലെഗ്ഗേജൊക്കെ റിസോർട്ടിൽ വച്ചു. ഇന്ന് നമ്മൾ ഇവിടെയാണ് താങ്ങാൻ പോകുന്നത്. ശ്രീധരൻ പറഞ്ഞു. ഉച്ചക്കുള്ള ആഹാരമൊക്കെ റിസോർട്ടിൽ തന്നെ അതിന്റെ സംഘടകർ ഒരുക്കിത്തന്നിരുന്നു. രണ്ടു തമിഴന്മാർ. 7 ആണുങ്ങളുടെ കൂടെ ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ അവർക്ക് സംശയം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ശില്പയെ കാണുമ്പോഴൊക്കെയാവർ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നുണ്ട്. ഉച്ച ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം അവർ അടുത്തുള്ള ഹിൽ ടോപ്പിലേക്ക് നടന്നു. സാമാന്യം കുറച്ച് ദൂരം സഞ്ചരിക്കാനുണ്ട്. ശില്പ വളരെ ആവേശത്തോടെ മുൻപിൽ നടന്നു. ബാക്കിയുള്ളവർക്കൊന്നും അവൾടെ ഒപ്പം നടന്നെത്താനായില്ല. വളരെ വേഗത്തിൽ അവൾ ഹിൽ ടോപ്പിൽ എത്തിപ്പെട്ടു. എവറെസ്റ് കീഴടക്കിയ അനുഭൂതിയായിരുന്നു അവൾക്ക്. എങ്ങും മഞ്ഞു മൂടി കിടക്കുന്നു, വല്ലാത്ത തണുപ്പും. കിതച്ചു കൊണ്ട് അവരെല്ലാം പിന്നാലെയെത്തി. ശില്പ അവരെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. തളർച്ച മാറ്റുവാൻവേണ്ടി എല്ലാവരും അവിടെയുള്ള പാറയുടെ മുകളിൽ ഇരുന്നു. കുറച്ചു സമയം പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ ആസ്വദിച്ചു. മോളെ നിനക്ക് പ്രണയോമൊന്നുമുണ്ടായിട്ടില്ലേ..? രഘു ചോദിച്ചു. ഇല്ല.. എന്തെ അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ.. അവൾ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. ഒന്നുമില്ല ഇത്രയും സൗന്ദര്യമുള്ള നിന്നെപോലുള്ള