Chapter Title : സുമിപ്പൂറിയുടെ തലവര [Aaradhana]

മീശ കുത്തിക്കയറി അവളുടെ മേൽച്ചുണ്ട് അത്യാവശ്യം നന്നായി ചുവന്നിരുന്നു.

അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് ചുറ്റും അജയന്റെ ഉമിനീരുകൊണ്ട് കുതിർന്നിരുന്നു. അയാൾ വേർപെട്ടിട്ടും അയാളുടെ ഗന്ധം ആ പറ്റിയിരുന്ന ഉമിനീരിലൂടെ സുമിക്ക് നന്നായി കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അടച്ചുവെച്ചിരുന്ന കണ്ണുകൾ തുറന്ന് സുമി അജയന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഇതുവരെയും കാണാത്ത ഒരു മുഖമായിരുന്നു അയാൾക്ക് അപ്പോൾ. എന്താണ് മാറിയതെന്ന് അറിയില്ല, പക്ഷെ എന്തെല്ലാമോ മാറി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ അവളെ ഒരു മകളുടെ ലാളനയോടെയല്ല നോക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു.

രാത്രി ബസിറങ്ങി ജംഗ്ഷനിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ വഴിയരികിൽ കാണുന്ന ഞരമ്പുരോഗികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അതേ നോട്ടമാണ് ഇപ്പോൾ അജയന്റെ കണ്ണിലും സുമി കണ്ടത്.

അതിതീവ്ര കാമത്തോടെ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്കുള്ള ആ നോട്ടം.

താൻ ദൈവത്തെപ്പോലെ കാണുന്ന അജയന്റെ ഉള്ളിലും ആ ഒരു മുഖം ഉണ്ടെന്ന സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"എന്താ സർ?" തന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന അജയനോട്‌ അവൾ ചോദിച്ചു

"എന്ത് സുന്ദരിയാ മോള്" കുറച്ച് സമയമെടുത്ത് അയാൾ പറഞ്ഞു

"ഇതെന്താ ആദ്യായിട്ട് കാണുന്ന പോലെ" ചെറിയ നാണത്തോടെയുള്ള മറുപടിയായിരുന്നു അത്

"ഇങ്ങനെ ആദ്യമായിട്ടല്ലേ"

"മ്മ്."

"എന്ത് പൊട്ടനാ അയാള് "

"ആര്?"

"നിന്റെ കെട്ടിയോൻ"

"മുൻ കെട്ടിയോൻ" പെട്ടെന്നയാളെ അവൾ തിരുത്തി

"ആഹ്, അതന്നെ"

"അതെന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ"

"അല്ല, മോളെപോലൊരു പെണ്ണിനെ ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കിയിട്ട് പോകാൻ..."

"ചിലപ്പൊ മടുത്ത് കാണും"

"അതെനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല"

"അതെന്താ...?"

"മോളെയൊന്നും അങ്ങനെ മടുക്കാൻ സാധ്യതയില്ല"

"സാറിനും അങ്ങനെയാണോ?"

"അത് പ്രേത്യേകിച്ച് പറയണോ"

"വേണ്ട. എപ്പോഴാണെന്ന് വച്ചാൽ വന്നോ."

"അപ്പൊ കൊറേ വരേണ്ടി വരുമല്ലോ"

"എന്നാ ഇവിടെത്തന്നെ നിന്നോ"

"ആലോചിക്കാം..."

"മ്മ്..."

"പിന്നെ, വേറെയൊരാൾ മോളെ കാണാൻ നോക്കിയിരിക്കുവാ"

"അതാരാ?"

"കാണിക്കാം" എന്ന് പറഞ്ഞ അജയൻ ആ കട്ടിലിൽ നിന്നെണീറ്റു.

ജുബ്ബയും ഉടുത്തിരുന്ന വെള്ളമുണ്ടും അഴിച്ച് തറയിലേക്കിട്ട അയാൾ ഒരു ട്രൗസർ മാത്രമായിരുന്നു അണിഞ്ഞിരുന്നത്.

അയാളത് ചെയ്യുമ്പോൾ നാണം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ അവിടേക്ക് നോക്കിയാണ് സുമി ആ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നത്.

"മോള് തന്നെ വിളിച്ചാലേ ആള് വരു. ഇങ്ങ് വാ"

എന്ന് അജയൻ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ നിരങ്ങി