Chapter Title : സുമിപ്പൂറിയുടെ തലവര [Aaradhana]

അവൾക്ക് അടയ്ക്കാനുള്ള സാവകാശവും അയാൾ വാങ്ങിക്കൊടുത്തു.

അവർക്കുവേണ്ടി ഇതെല്ലാം ചെയ്തിട്ടും, ഒരുവട്ടം പോലും അവളോട് അപമര്യാദയായി അയാൾ പെരുമാറിയിരുന്നില്ല.

പക്ഷെ നാട്ടിൽ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരവിഷയങ്ങളായിരുന്നു. അതുപോലെയൊന്ന് കഴിഞ്ഞ മാസം ഒരു സുഹൃത്തും സുമിയോട് ചോദിച്ചിരുന്നു...

"എടി, അയാളുമായിട്ട് നീ..."

"ഛീ... പോടീ. ആള് ആ ടൈപ്പ് ഒന്നും അല്ല."

"എന്നാലും ഒരാണല്ലേ അയാള്. ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലെങ്കിലും..."

"നീ പോയെ. ചുമ്മാ..."

"അല്ല, ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ നിന്നെ തെറ്റ് പറയില്ല. നിന്റെ കെട്ടിയോൻ പോലും നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കീട്ടില്ലല്ലൊ"

അവൾ വെറുതെ പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും ആ പറഞ്ഞത് സുമിയുടെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചിരുന്നു.

യാതൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അജയൻ ചെയ്തതിന്റെ അത്രയും സ്വന്തം ഇക്ക പോലും സുമിയ്ക്ക് ചെയ്തുകൊടുത്തിരുന്നില്ല.

അതിന് ശേഷം എല്ലാ വട്ടം അജയനെ കാണുമ്പോളും ആ ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിൽ പൊന്തിവന്നിരുന്നു.

തനിക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും ചെയ്ത ആ മനുഷ്യന് വേണ്ടി ഒന്നും പകരം ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ കുറ്റബോധം ആ പെണ്മനസ്സിൽ കടന്നുകൂടിയിരുന്നു.

അങ്ങനെ അവസാനം കഴിഞ്ഞ മൂന്നുവർഷം പോലെ ഈ വർഷവും ഇങ്ങോട്ട് ഓർത്ത് വന്ന അജയൻ സുമിയുടെ മോളുടെ സ്കൂളിലേക്കുള്ള സാധനങ്ങളെല്ലാം അയാളുടെ കാറിൽ കൊണ്ടുപോയി വാങ്ങിക്കൊടുത്തു.

അതിനിടയിലാണ് ഇന്ന് വെറുതെ സുമിയുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ വിളി വീണ്ടും വന്നത്. പുറത്താണെന്നും, വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശവും കേട്ടപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും പഴയ ട്രാക്കിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

"നീ അയാളെ ഇത്രയ്ക്കും യൂസ് ചെയ്യല്ലെടി. പാവല്ലേ"

"ഞാനോ, യൂസോ. അതിന് ഞാൻ ഒന്നും അയാളോട് ചോദിച്ചില്ലല്ലോ?"

"ഓ പിന്നേ... നീ അയാളെ കൊതിപ്പിച്ച് കൊതിപ്പിച്ച് ഓരോന്ന് ചെയ്പ്പിച്ചിട്ട്, ലാസ്റ്റ് വലിയുന്നതല്ലേ"

"പോടീ