Chapter Title : സുമിത്ര കുഞ്ഞമ്മ 2 [റിശ്യശ്രിംഗൻ റിഷി]

ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ."

"പറ" സുമിത്രക്ക് അയാളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.

"ഇന്ന് നീയും കണ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നത് മുഴുവൻ ഞാൻ കണ്ടു." ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു സുമിത്ര ഞെട്ടി. താൻ പിടിക്കപ്പെട്ടു. പക്ഷെ, മേനോന്റെ സ്വരം ശാന്തമായിരുന്നു. "പരിഭ്രമിക്കേണ്ട. എനിക്ക് ഒരു വിരോധവും ഇല്ല. നിന്റെ ശാരീലികാവശ്യങ്ങൾ ഞാൻ നിർവഹിച്ചു തന്നിട്ട് കാലമേറെയായി. നീ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. കണ്ണനുമായി ബന്ധം തുടരുന്നത് എനിക്കു സന്തോഷം തന്നെയാണ്. നിന്റെയൊക്കെ സന്തോഷമാണ് എന്റെ സന്തോഷം." അയാൾ പറയുന്നത് സുമിത്രക്കു വിശ്വാസം ആയില്ല. "സത്യമാണോ ഈ പറയുന്നത്. ഇവിടെ ഒരു വിരോധവും ഇല്ല?"

"നീയാണെ, നമ്മുടെ രണ്ടു മക്കളാണെ സത്യം." അയാൾ അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കവിളിൽ ചുംബിച്ചു. സുമിത്രയുടെ മനസ് നിറഞ്ഞു. അയാൾ തുടർന്നു. "ഞാൻ ഇത് കണ്ടതിനു ശേഷം മറ്റു ചിലതും തീരുമാനിച്ചു."

"എന്ത് തീരുമാനിച്ചു?" സുമിത്ര വീണ്ടും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. "മറ്റൊന്നുമല്ല, നമ്മുടെ മക്കൾക്ക് ഈ കാണുന്ന സ്വത്തുക്കൾ നോക്കി നടത്താൻ താത്പര്യമില്ല. അവർക്ക് നഗരജീവിതം തലക്ക് പിടിച്ചു പോയി. കാരണവന്മാർ ഉണ്ടാക്കിയത് വിറ്റു തുലക്കാൻ മനസും വരുന്നില്ല"

"അതിനിപ്പോൾ എന്തു വേണമെന്നാ?" സുമിത്ര ചോദിച്ചു. മേനോൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. "കുറച്ചു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞു കണ്ണനെ ഞാൻ എന്റെ കൂടെ കൂട്ടും. അവൻ കുറച്ചൊക്കെ പഠിച്ചതല്ലേ. അവനെ മില്ലിലെ പണികൾ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കണം. തെങ്ങിൻ തോപ്പും മറ്റും നോക്കി നടത്താൻ പഠിപ്പിക്കണം. നിന്നേക്കാൾ അവനോടിഷ്ടം ഇപ്പോൾ എനിക്കാണ്. മാത്രമല്ല അവനാവശ്യമായ ശമ്പളം കൊടുക്കും. വിശ്വസ്തൻ ആണെങ്കിൽ നമ്മുടെ സ്വത്തിന്റെ കുറച്ചു ഭാഗവും അവനെഴുതി