Chapter Title : സുമിത്ര കുഞ്ഞമ്മ 8 [റിശ്യശ്രിംഗൻ റിഷി]

കാപ്പിയുമായി മുന്നിൽ.  അവളപ്പോഴും  നഗ്നയായിരുന്നു.  "ഇതെന്താ പതിവില്ലാതെ? എന്നെ വിളിക്കാമായിരുന്നില്ലേ " അവൾ ചോദിച്ചു.  "അതിനെന്താ.  ഞാൻ കാപ്പിയുണ്ടാക്കി. ഒന്നു കണ്ണനു കൊടുത്തു. നമുക്കുള്ളത് ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടു പോന്നു. മേനോൻ സുമിത്രയുടെ സമീപം കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.  അവളുടെ നഗ്ന ശരീരത്തിൽ തഴുകി.  "ഇതെന്തു കൂത്താ.. ഇന്നലെ രണ്ടു പേരും കൂടി എന്നെ ഒരു പരുവമാക്കി." അവളയാളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.  "നിനക്ക് എന്നോടെന്തോ പറയാനുണ്ട്,  അല്ലേ."  പ്രേമപൂർവ്വം അവളുടെ മുഖത്തു ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് മേനോൻ ചോദിച്ചു.  "പറഞ്ഞാൽ എന്നോടു വിരോധം തോന്നുമോ? " അവൾ മടിച്ചു മടിച്ചു ചോദിച്ചു. "നീ പറ പറ്റുന്ന ഏതും ഞാൻ സാധിച്ചു തരാം." മേനോൻ ഉറപ്പു നൽകി.

ഇത്രയും ദിവസവും കണ്ണന്റെ പാൽ എന്റെ പൂറിലാണൊഴിച്ചത്.  എന്തെങ്കിലും പറ്റുമോ. അവൾ നഖം കടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.  "നിനക്കു ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കണോ"? അയാൾ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

സുമിത്ര അൽപം സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഒന്നിനെ പെറ്റു  വളർത്താൻ ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞല്ല. എനിക്കൊരു കുഞ്ഞുണ്ടായാൽ നമ്മുടെ മക്കളെ നേരാം വണ്ണം നോക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നു പേടിച്ച് ആഗ്രഹം അടക്കി വച്ചു." അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.  "നിനക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ നൽകാൻ ഈ പ്രായത്തിൽ എനിക്കു കഴിയുമോ എന്നറിയില്ല. പക്ഷേ കണ്ണനു കഴിയും.  പക്ഷേ ആ കുഞ്ഞ്

എന്റേതായിരിക്കും. അക്കാര്യം കണ്ണൻ പോലും അറിയാൻ പാടില്ല. വയസാൻ കാലത്ത് കൊച്ചിനേ ഉണ്ടാക്കിയെന്നു നാട്ടുകാർ പറയും.  അതു ഞാൻ സഹിച്ചു.  എന്താ പോരെ" സുമിത്ര അയാളെ കെട്ടി പുണർന്നു.

അന്നു പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സാവിത്രി മടങ്ങി വന്നു.  "എന്താ സാവിത്രി പോയാ പോയ വഴിയാണല്ലോ "

"കഷ്ടമാണ് കുഞ്ഞമ്മേ  എല്ലാം  ഞാൻ പറഞ്ഞതാണല്ലോ. സാവിത്രി പരിഭവിച്ചു.  " സാരമില്ല,  നീ പോയി ഡ്രസ് മാറിവാ "

അന്നത്തെ ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ സാവിത്രിക്ക് അവിടെയുണ്ടായ  മാറ്റങ്ങൾ മനസിലായി.  വേലക്കാരനായി വന്നവൻ വീട്ടുകാരനായിരിക്കുന്നു.  സുമിത്രക്കും മേനോനും അവനോട് അതിരു കവിഞ്ഞ വാത്സല്യം.  സാവിത്രി അതു സുമിത്രയോടു ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു.  സുമിത്രയുടെ മറുപടി ലളിതമായിരുന്നു. "എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ താത്പര്യം ആണ്.  സ്വന്തം മക്കളെ വാവിനും