Chapter Title : സുരേന്ദ്ര പുരാണം [Baadal]

പോലും അറിയാതെ വീണ്ടും കമ്പിയായി. സുരേന്ദ്രന്റെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിൽ ആയി. മുന്നോട്ടു കുതിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ അയാളോട് ഇത്തിരി നേരം കൂടെ ക്ഷമിക്കാൻ ആരോ പറയും പോലെ... അയാൾ അവിടെ നിന്നു അവരുടെ നീക്കങ്ങൾ സകൂതം വീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ സംഭവങ്ങളെല്ലാം നടന്നത് കഷ്ടിച്ച് ഒരു മിനിറ്റിനുള്ളിലാണ്.

ജാരൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. " അച്ഛൻ വന്നു കാറ് വിളിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നി... നീ പോയിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്ന് "

രമണി :"എനിക്കറിയാമായിരുന്നു... നീ എങ്ങനെ എങ്കിലും മണത്തറിഞ്ഞു ഇവിടെ എത്തുമെന്ന്...നിനക്കു വേണ്ടി വച്ചതാ ഞാൻ ഈ ചായക്കു വെള്ളം... അപ്പോഴേക്കും പറന്നു വന്നല്ലോ കള്ളൻ "എന്നും പറഞ്ഞു അവൾ അവന്റെ കവിളത്തൊരു ഉമ്മ.

സുരേന്ദ്രന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ എന്താ തോന്നിയതെന്നു പ്രത്യേകം പറയേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ...

ജാരൻ :"ചായ ഒന്നും വേണ്ട പെണ്ണെ... എനിക്ക് കൊതിയായിട്ട് പാടില്ല... ഞാൻ വേഗം ഒരു ഷോട്ട് എടുക്കട്ടെ... നീ ആ തിണ്ണക്ക് മേലേക്ക് ഒരു കാൽ കയറ്റി വച്ചു നിന്നേ..."

രമണി " അയ്യോ വേണ്ട... ഒരു ക്ഷമ ഒന്നും ഇല്ലേ... വാ നമുക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോകാം "

സുരേന്ദ്രൻ നടുങ്ങി... ഇപ്പോൾ ഇവർ തന്നേക്കണ്ടാൽ ആകെ കുഴപ്പമാകും... വേഗം എവിടെ എങ്കിലും ഒളിക്കാൻ അയാളുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു. അയാൾക്ക് പെട്ടന്ന് ഒളിക്കാൻ ഒരു സ്ഥലം എവിടെ എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ ആയില്ല. അയാൾ ചുറ്റും നോക്കി.

പക്ഷെ ജാരൻ അയാളുടെ 'രക്ഷ'ക്കെത്തി. അതേ... രക്ഷ തന്നെ.
അവൻ തന്റെ ഭാര്യയുടെ കാലു അടുക്കള സ്‌ലാബിനു മുകളിലേക്ക് പൊക്കി വെപ്പിക്കുന്നതും പൂറ്റിൽ രണ്ടു വിരൽ ഇട്ടു കയറ്റി ഇറക്കുന്നതും അതു കഴിഞ്ഞു അവന്റെ ലിംഗം എടുത്ത് അതിലേക്കു കയറ്റി ഇറക്കി കളിച്ചു തുടങ്ങിയതും സുരേന്ദ്രൻ മിന്നൽ പോലെ കണ്ടു. വീണ്ടും ഒരു മാത്ര ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് ഒരു ഐഡിയ കിട്ടി... "കട്ടിലിനടിയിൽ ഒളിക്കാം "...

ജാരൻ: "നന്നായിട്ടൊലിച്ചിരിക്കുവാണല്ലോടീ പൂറി മോളെ..."

രമണി : "അതു പിന്നെ അവര് പോകാൻ പ്ലാൻ ഇട്ടപ്പോ മുതല് ഞാൻ നിന്നെ തന്നെ ഓർത്തിരിക്കുവായിരുന്നില്ലെടാ.."

ഇതു