Chapter Title : സുരേന്ദ്ര പുരാണം [Baadal]

കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി. അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഏതാണ്ട് ലോകാവസാനം സംഭവിക്കും എന്ന പോലെ ആയിരുന്നു അത്... ഏകദേശം ഒരു രണ്ടു മൂന്നു മിനിട്ട് അങ്ങനെ പണ്ണിക്കാണും, അവന്റെ ആവേശം ഒട്ടൊന്നു അടങ്ങിക്കാണും... അവൻ അടി സ്റ്റോപ്പ്‌ ചെയ്തു. അവൻ അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചു തിരിച്ചു ദീർഘാമായ ഒരു ഫ്രഞ്ച് കിസ്സ് അടിച്ചു. അവനു പോയിക്കാനില്ലെന്നു സുരേന്ദ്രൻ കണക്കു കൂട്ടി. കാരണം പാല് പോവുമ്പോഴുള്ള വിറയലും മറ്റു ലക്ഷണങ്ങളും ഒന്നും അവനിൽ കണ്ടില്ല. പക്ഷെ രമണി വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചു പോയി. "ഹോ എന്തൊരു അണപ്പാണ് അവൾക്ക്"..!

ജാരൻ അവളുടെ മുടിയിൽ കുത്തി പിടിച്ചു അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളുടെ മുഖം തന്റെ സുനയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു. കുറച്ചു ഇരുട്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതിന്റെ വലിപ്പം അപ്പോഴാണ് സുരേന്ദ്രൻ കാണുന്നത്. അതിശയൊക്തിയല്ല... ഒരു നേന്ത്രപ്പഴത്തിന്റെ നീളം വരും... പക്ഷെ പഴത്തിന്റെ അത്രയ്ക്ക് വണ്ണമില്ല. എന്തായാലും തന്റെതിലും കുറച്ചു നീളക്കൂടുതൽ ഉണ്ട്... കഷ്ടി ഒരിഞ്ച്... അതോ ഒന്നരയോ...? സുരേന്ദ്രൻ കണക്കു കൂട്ടി. എന്തായാലും അതിൽ മുഴുവൻ രമണിയുടെ രമണിയുടെ കൊഴുത്ത ശ്രവങ്ങൾ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ കാഴ്ച ആ സന്ധ്യാവെളിച്ചതിലും അയാൾക്ക് നന്നായി കാണാൻ പറ്റി.

രമണി അതെടുത്തു വായിലിട്ട് നന്നായി ഊമ്പിക്കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി... "ആഹാ... വയലാർ ഊതുവോ ഇതുപോലെ?" തനിക്കു പോലും ഇവൾ ഇത്ര നന്നായിട്ട് ഊമ്പിതരാറില്ലല്ലോ എന്ന് അയാൾ ഒറ്റൊരു വ്യസനത്തോടെ ഓർത്തു... "ആ... അവന്റെ അണ്ടിയുടെ വലിപ്പം കാരണം ആവും " എന്ന് അയാൾ ആത്മഗതം ചെയ്തു. (ആ കണക്കുകൂട്ടൽ പക്ഷെ തെറ്റാണെന്ന് പിൽക്കാലത്ത് അയാൾ മനസ്സിലാക്കി എന്നത് വേറെ