Chapter Title : സുറുമ എഴുതിയ കണ്ണുകളിൽ 4 [പാക്കരൻ]

മാറിലെ മാസത്തിൽ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചതാണ്... പാവം തോന്നിയിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു കടി നിർത്തി വിട്ട് മാറി.... ഇപ്പോഴും ദേഷ്യത്തിന് ഒരു കുറവും ഇല്ല.. മൂടി കെട്ടൽ അതേ പോലെ തന്നെ ഉണ്ട്..

ഞാൻ അവളെ ഇറുകെ പുണർന്നു...

"എന്താ ന്റെ മോൾക്ക് പറ്റിയത്?? പറഞ്ഞാലല്ലേ അറിയൂ...."

തോളിൽ അവളുടെ കണ്ണു നീർ തുള്ളികൾ ഇറ്റി വീണപ്പോൾ ചൂടനുഭവപ്പെട്ടു.

"നീ എന്തിനാ എനിക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹമില്ലാ ന്ന് പറഞ്ഞത്??

എത്ര വർഷമായി കൊതിക്കുന്നതാ നിന്നെ ന്ന് അറിയോ??

ഒന്ന് പറയാൻ പറ്റാതെ എത്ര വീർപ്പ് മുട്ടീ ന്ന് അറിയോ നിനക്ക്..

ആരോടും കൂട്ടാവാത്ത ഞാൻ നിന്നോട് എത്ര ഓപ്പൺ ആയിട്ടാ സംസാരിച്ചിരുന്നത്...

നിന്റെ കള്ളത്തരങ്ങൾ എല്ലാം കണ്ട് പിടിച്ചിട്ടും ഞാൻ നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടോ??

ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞ് കൊടുത്തോ???

നിന്നോട് മിണ്ടാതിരുന്നോ??

അങ്ങനെ എങ്കിലും ഒന്ന് നീ ഒന്ന് ഓപ്പണായി സംസാരിക്കും ന്ന് വിചാരിച്ചു...

എവിടുന്ന്.."

അവൾ പറയുന്നത് എല്ലാം എനിക്ക് പുതിയ അറിവ് ആയിരുന്നു. ചില പ്രത്യേക സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഞാൻ അവളെ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്... അത് ശരിയാണ്... പക്ഷേ കൂടെ കിടത്തുന്ന രീതിയിൽ ആലോചിച്ചിട്ട് പോലും ഇല്ല... ഇന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ കൂടി വിചാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ അല്ല... ഇടി മുഴക്കത്തോടെ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങിയ പേമാരിയായിരുന്നു ഇന്നത്തെ സംഭവം...

എന്റെ അന്ധാളിപ്പിന് ഇടയിലും സ്വഭോതം തിരികെ എടുത്ത് ഞാൻ ചോദിച്ചു

"ങ്ങള് ന്താ ഈ പറയുന്നേ??

അതെങ്ങനെ ശരിയാകും...

ങ്ങക്ക് എന്തിന്റെ കുറവ് ഉണ്ടായിട്ടാ??

ങ്ങളും ജാസിർക്കയും 'മോസ്റ്റ് ഹാപ്പി കപ്പിൾസ്' അല്ലേ??

ചക്കിക്കൊത്ത ചങ്കരൻ...

എല്ലാവരും അസൂയയോടെയും അഭിമാനത്തോടെയും നോക്കി കാണുന്ന ദമ്പതികൾ.."

" ജീവിതം ഒരു നാടകമാവുമ്പോൾ നമ്മൾ അഭിനയിച്ചല്ലേ പറ്റൂ... ചിലർ നന്നായി അഭിനയിക്കും... ചിലർ മോഷമായും.. എല്ലാം സാഹചര്യത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദം.."

" ദേ തൊലിഞ്ഞ ഫിലോസഫി പറയാതെ കാര്യമെന്താണെന്ന് തെളിയിച്ച് പറ പെണ്ണേ??"

" നീ എങ്കിലും അറിഞ്ഞില്ല എങ്കിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്ന് വാങ്ങി പൊട്ടും.. നീ എങ്കിലും എന്നെ അറിയണം..."

ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ പറയാൻ തുടങ്ങി... അന്ധാളിപ്പോടെ അവളെ ഞാൻ