Chapter Title : സുറുമ എഴുതിയ കണ്ണുകളിൽ 5 [പാക്കരൻ]
വന്ന് പോയതാ.. 45 ദിവസം കൂടി പോയൽ 2 മാസം അതാ കണക്ക്...
ഇതെല്ലാം കണ്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ...
"മാമാ.. നിക്കാഹിന് ബീമാനവും പിടിച്ച് വന്നവർ നിക്കാഹൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് പന്തലഴിച്ചാലും വീടിന് പുറത്തേക്ക് എഴുന്നള്ളൂലാ ന്നാ തോന്നുന്നേ..."
ഞാൻ ഒന്നാക്കി പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാരും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പരിസരബോധം തിരിച്ച് വന്ന ഇക്കാക്കാരും അളിയന്മാരും ഇളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്താത്തമാർ ജാള്യതയോടെ ഷർട്ടിനടിയിലും പുറത്തും മുഖമൊളിപ്പിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. നമ്മളെ കുരുപ്പ്
'ഇതൊക്കെ എന്ത്??' എന്ന മൈൻഡിൽ
"പടച്ചോനേ... ഇവടെ ഒരു പൊട്ടന് ലോട്ടറി അടിചെന്നോണം ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. അന്നേരം തുടങ്ങിയ തുള്ളലാ.... മറ്റുളേളാരും കൂടെ തുള്ളണം ന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനാ??"
അവൾ പുഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും മരണചിരി.. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഉമ്മയും വല്യുമ്മയും എല്ലാവരും ചിരിക്കാണ്...
"ഉമ്മാ...."
ഞാൻ ചിണുങ്ങി
"ഉമ്മാടെ കുട്ടി ചോദിച്ച് വാങ്ങിച്ചിട്ടല്ലേ?? കേട്ടോ.. ന്റെ റബ്ബേ... ചിലപ്പോ തേനും പാലും.. ചിലപ്പോ കീരിയും പാമ്പും.. കുട്ട്യോളേക്കാൾ കഷ്ടാ രണ്ടും.."
"രണ്ടിനേം കൊറച്ച് നേരം റൂമിൽ അടച്ചിട്ടാൽ മതി.. വീട്ടിൽ കുറച്ച് സമാധാനം ഉണ്ടാവും.. ഹ ഹ"
മാമാന്റെ വകയായിരുന്നു ആ കമന്റ്
" എന്നാൽ രണ്ടിൽ ഒരാളേ പുറത്ത് വരൂ.. ഹ ഹ ഹ"
ജാസിർക്ക അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കിട്ടി പള്ളക്കിട്ടൊന്ന് ഇത്താന്റെ കയ്യീന്ന്... ഇതെല്ലാം കൂടി ആയപ്പോൾ അവിടെ ചിരി കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
'കൂടുമ്പോൾ ഇമ്പമുള്ളതാകണം കുടുംബം... അക്കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്..'
എല്ലാവരും അങ്ങിങ്ങായി പിരിഞ്ഞപ്പോൾ
"ഡാ തല്ല് കൊള്ളി കുഞ്ഞളിയാ... അവിടെ നിക്കെടാ.."
അളിയന്മാരും ഇക്കാക്കാരും എന്റെ അടുക്കലേക്ക് വന്നു. കയ്യിൽ കരുതിയ ഓരോരോ സാധനങ്ങളായി എന്റെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ച് തന്നു..
' പെർഫ്യൂമ്... ലകോസ്റ്റേ പിന്നെ സാവേജ്.."
എന്റെ ഇഷ്ട ബ്രാൻഡുകളായിരുന്നു രണ്ടും.
'ഊദ്... അത്തറ്.."
" വെള്ളിയുടെ മോതിരം..."
എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടുള്ള സമ്മാനങ്ങൾ...
" നിന്റെ ഉപ്പ വാങ്ങി തന്ന പഴയ വാച്ചേ നീ ഇടൂ എന്നറിയാം.. ന്നാലും ഇത് അവിടെ നിന്നോട്ടേ.. എപ്പോഴെങ്കിലും ഇടാൻ തോന്നുമ്പോൾ ഇട്ടാൽ മതി..."
ജാസിർക്ക സ്നേഹത്തോടെ ഒരു ബോക്സ് എന്റെ കയ്യിൽ തന്നു.
💬 Comments
View all comments