Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

സാം അവിടെ നിന്നും വന്നവഴി ഇറങ്ങി...

ഇറങ്ങും മുന്നേ അവൻ അവളെ കമ്പിളി കൊണ്ട് പുതപ്പിക്കുകയും ആ ലിവിങ് റൂമിൽ രതിയിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ അഴിച്ചുമാറ്റിയ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളെ ആ പുതപ്പിനടിയിലേക്ക് ചേർത്തുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു...

​മഞ്ഞുതുള്ളികൾ വീണുകിടക്കുന്ന ജനൽച്ചില്ലിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം സാവധാനം അകത്തേക്ക് അരിച്ചുകയറി.

സമയം പുലർച്ചെ അഞ്ചര...

നതാഷ ഞെട്ടി ഉണർന്നു.

രാത്രിയിലെ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നുവോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു.

പക്ഷേ, അവളുടെ ഉടലിലെ പൊള്ളലും അഴിച്ചുമാറ്റിയ വസ്ത്രങ്ങളും അതിലെ ചുളിവുകളും സാം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന് സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു.അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ നയിറ്റി അണിഞ്ഞു...

സാം വന്നതുപോലെ തന്നെ നിശബ്ദനായി അപ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നു.

​തൊട്ടടുത്ത് മാത്യു പതിയെ ഉണർന്നു. മാത്യു സാധാരണ നേരത്തെ അഞ്ചുമണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കുന്നതാണ്...ഇന്നത് ഉണ്ടായില്ല എന്നോർത്തു നതാഷാ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു...അയാൾ കണ്ണട തപ്പി എടുത്ത് വെച്ചു.

​മാത്യു: (നതാഷയെ ഒന്ന് നോക്കി) "നതാഷാ... നീ ഇന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ? നിന്റെ മുഖം... വല്ലാതെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു. പനിയുണ്ടോ?

​മാത്യു തന്റെ തണുത്ത വിരലുകൾ കൊണ്ട് നതാഷയുടെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു.

സാമിന്റെ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള കൈകളുടെ ചൂട് അറിഞ്ഞ ആ ചർമ്മത്തിന് മാത്യുവിന്റെ സ്പർശനം ഒരു മരവിപ്പായിട്ടാണ് തോന്നിയത്.

നതാഷ അറിയാതെ മാത്യുവിന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി.

​നതാഷ: "ഏയ്... ഒന്നുമില്ല മാത്യു. ഉറക്കം ശരിയായില്ല, അത്രമാത്രം."

​മാത്യു ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയതും നതാഷ വേഗത്തിൽ ജനലരികിലേക്ക് നടന്നു.

അവൾ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.

ജാലകപ്പടിയിൽ ഒരു ചെറിയ കടലാസ് ചുരുളും അതിനു മുകളിൽ ഒരു പിച്ചകപ്പൂവും ഇരിക്കുന്നു.

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ആ കത്ത് തുറന്നു. അതിൽ പെൻസിൽ കൊണ്ട് വരച്ച ഒരു ചെറിയ സ്കെച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു.

​നിലാവെളിച്ചത്തിൽ നതാഷ ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന ആ ദൃശ്യം സാം തന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിന്നും വരച്ചതാണ്.

അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനിയുടെ വശ്യതയും ആ രാത്രിയിലെ അവളുടെ ഭാവവും അതിൽ കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. താഴെ സാം ഇങ്ങനെ കുറിച്ചു:

​"പകുതിയായ കാൻവാസിൽ നിറങ്ങൾ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു നതാഷാ.

മാത്യുവിന് നൽകാൻ കഴിയാത്ത ആ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ താക്കോൽ