Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

നതാഷക്ക്  ഉറക്കം വന്നില്ല. ആ ഇരുട്ടിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു കിടന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ഒരു മുറിവായി മാറി. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഈ മരവിപ്പ് അവളെ തകർത്തു കളഞ്ഞു.

​സമയം കടന്നു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു... മാത്യു തന്റെ ഗാഠമായ നിദ്രയിൽ.... മാത്യുവിന്റെ കൂർക്കംവലി ആ റൂം നിറഞ്ഞു നിന്നു..

തന്റെ ഭർത്താവിനാൽ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായി, കത്തുന്ന കാമത്തിന്റെ ഭാരവുമായി അവൾ കിടക്കയിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു.

​പെട്ടെന്ന്, തലയണയ്ക്കരികിലിരുന്ന നാതാഷയുടെ ഫോൺ നിശബ്ദമായി പ്രകാശിച്ചു. അതേ ആണ്നോൺ  നമ്പർ..സാമിന്റെ കാൾ!

​നതാഷ ഭയത്തോടെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മാത്യുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ സാവധാനം ഫോണെടുത്ത് മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ ആ വലിയ വീടിന്റെ ലിവിംഗ് റൂമിലെ വിശാലമായ സോഫയിൽ അവൾ തളർന്നിരുന്നു.

ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തെ മങ്ങിയ നിലാവെളിച്ചം അവളുടെ മേനിയിൽ വീണുകിടക്കുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

​നാതാഷ: (കിതപ്പോടെ) "സാം... പ്ലീസ്... ഇത് അരുത്.. ഇങ്ങനെ ഞാൻ വീട്ടിലുള്ളപ്പോ വിളിക്കരുത്....."

​സാം: (അതിമനോഹരമായ, വശീകരിക്കുന്ന താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) "നാതാഷാ... നിന്റെ ശ്വാസം എനിക്ക് ഇവിടെ കേൾക്കാം. നിന്റെ ആ വെളുത്ത ഉടൽ ആ രാത്രി വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്. ആ തണുത്ത സർജൻ നിന്നെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും, എന്റെ കണ്ണുകൾ നിന്റെ ഓരോ വടിവുകളിലും പടരുകയാണ്..."

​നതാഷ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. സാമിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ സിരകളിൽ ലഹരിയായി പടർന്നു.

​സാം: "നതാഷാ... നിന്റെ ആ കൊഴുത്ത മേനി... അത് വെണ്ണയിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ശില്പം പോലെയാണ്. നിന്റെ തുടകളിലെ ആ വശ്യമായ വടിവുകളും, നിന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ ആ താളവും മാത്യുവിന്റെ തണുത്ത വിരലുകൾക്ക് അർഹതപ്പെട്ടതല്ല.

പഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ഒരു കനി പോലെ നീ ഇങ്ങനെ ഉടഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ, അത് നുകരാൻ അറിയാത്തവൻ ഒരു മൃതദേഹത്തിന് തുല്യനാണ്.

സങ്കൽപ്പിക്കൂ നതാഷാ.....

നീ ഇരിക്കുന്ന ലിവിങ് റൂമിൽ ഇപ്പൊ ഞാൻ ഉള്ളതായി.....ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് വന്നു ഇരിക്കുന്നു... നിന്റെ മുടിയിഴകൾ മറുവശത്തേക്ക് മാറ്റി നിന്റെ ചെവിയിടയിൽ പതിയെ ചുണ്ടോടിക്കുന്നു... എന്റെ ശ്വാസഗതി നിന്റെ മുഖത്ത് അനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലേ