Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

മുറിയിൽ ഓയിൽ പെയിന്റിന്റെയും സിഗരറ്റിന്റെയും ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. അയാൾ ഒരു സിഗരറ്റ് കൊളുത്തി, ചുവരിൽ ചാരി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ വലിയ കാൻവാസിന് മുന്നിൽ നിന്നു.

​നതാഷയുടെ ആ അപൂർണ്ണമായ ഓയിൽ പെയിന്റിംഗ്!

​നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ തടിച്ച തുടകളും, വശ്യമായ ഉടലും സാം തന്റെ ഭാവനയിൽ വരച്ചു വെച്ചിരുന്നു.

അയാൾ ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഭ്രാന്തമായ തിളക്കം മിന്നിമറഞ്ഞു.

തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സ്പർശിച്ച ആ ഉടലിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും ചിത്രത്തിൽ എത്രമാത്രം കൃത്യമാണെന്ന് അയാൾ പരിശോധിച്ചു.

​സാം: (ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു)

"നീ കണ്ടോ നതാഷാ... മാത്യുവിന്റെ കത്തിക്ക് കീറിമുറിക്കാനേ അറിയൂ. പക്ഷേ എന്റെ ബ്രഷുകൾക്ക് നിന്റെ ആത്മാവിനെ തൊടാനറിയാം. രാത്രി നിന്റെ ഉടലിൽ ഞാൻ വരച്ച ആ ചുവന്ന പാടുകൾ... അവയാണ് എന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ചായങ്ങൾ."

​അയാൾ തന്റെ വിരൽ കൊണ്ട് ചിത്രത്തിലെ നതാഷയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ തലോടി. ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ അയാൾ ആ ചിത്രത്തോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

നതാഷയെ താൻ പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന ബോധം അയാളിൽ ഒരുതരം അസുരമായ ആനന്ദം നിറച്ചു.

​അയാൾ തന്റെ പെയിന്റ് ബോക്സിൽ നിന്നും കടും ചുവപ്പ് ചായം എടുത്തു.

ബ്രഷ് ഇല്ലാതെ തന്റെ വിരൽ കൊണ്ട് തന്നെ ആ ചിത്രത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി.

ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അയാൾ നതാഷയുടെ ഉടലിനെ വീണ്ടും ഭോഗിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

നതാഷയെ ആ സുതാര്യമായ തടവറയിൽ നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി തന്റെ കാൻവാസിലെ തടവുകാരിയാക്കാൻ സാം ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.