Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 4 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

പോലെ ഒരു രാത്രി എനിക്കും തിന്നാൻ താ ഡോക്ടറേ...എന്താ... ഏഹ്ഹ്.."
അയാൾ നാതാഷയെ നോക്കി ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു...

​വക്കച്ചന്റെ കാമക്കണ്ണുകൾ നതാഷയുടെ കഴുത്തിലേക്കും നെഞ്ചിലേക്കും അവിടെ തുളുമ്പിനിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകളിലേക്കും ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

അയാൾ പതുക്കെ തന്റെ കൈ നീട്ടി നതാഷയുടെ തോളിലെ കറുത്ത സാറ്റിൻ തുണിയിൽ തൊട്ടു.

നതാഷ ഭയം കൊണ്ട് പിടഞ്ഞുമാറി കാറിന്റെ ഡോറിലേക്ക് ചേർന്നു ഇരുന്നു...

​വക്കച്ചൻ: "എന്തിനാ ഡോക്ടറേ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്?

അവൻ ചെയ്തപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വലിയ സുഖമായിരുന്നല്ലോ.

എന്നെയും കൂടി ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ ഈ വീഡിയോയും കൊണ്ട് ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യാതെ ഞാനങ്ങ് പോകും.

ഇല്ലെങ്കിൽ... നാളെ നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ ഈ നാട് മുഴുവൻ ഡോക്ടറുടെ ഈ വീഡിയോ യിലെ വിക്രിയകൾ കാണും. എന്ത് പറയുന്നു!!?"

​നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.

മാന്യതയുടെയും പണത്തിന്റെയും ലോകത്ത് നിന്ന് താൻ ഒരു അഴുക്കുചാലിലേക്ക് വീണതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

വക്കച്ചൻ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നപ്പോൾ അവൾ നിസ്സഹായയായി കണ്ണുകളടച്ചു.

വക്കച്ചന്റെ കൈകൾ ആർത്തിയോടെ തന്റെ തോളിൽ മാംസളമായ ഭാഗത്ത്‌ അമരുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെനിന്നോ ഒരു ധൈര്യം ഉണർന്നു.

ഭയം അറപ്പായി മാറിയ നിമിഷം അവൾ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അയാളെ തള്ളിമാറ്റി.

​"പ്ലീസ്... വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ... എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്... ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്!"

നതാഷയുടെ വാക്കുകൾ കരച്ചിലായി പുറത്തുവന്നു.

​താൻ ആജ്ഞാപിച് കീഴടക്കാൻ വെച്ചിരുന്ന ആ രൂപം തന്നെ തള്ളിമാറ്റിയത് വക്കച്ചന് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

അയാളുടെ മുഖം ക്രോധം കൊണ്ട് വലിഞ്ഞുമുറുകി.

നതാഷയെ ബലമായി പിടിക്കാൻ അയാൾ ആഞ്ഞപ്പോഴാണ് പാർക്കിംഗ് ഏരിയയുടെ മറുഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരാളുടെ കാലൊച്ച കേട്ടത്.

റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലെ ആരോ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ വക്കച്ചൻ പെട്ടെന്ന് പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു.

​അയാൾ നതാഷയുടെ മുഖത്തിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ ആക്രോശിച്ചു:

​"ഇപ്പോൾ നീ ആ റേഡിയോ ഷോയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോ...

പോയി നിന്റെ ആ തേനൊലിക്കുന്ന ശബ്ദം കൊണ്ട് നാട്ടുകാരെ മയക്ക്!

പക്ഷേ ഒന്നുണ്ടല്ലോ ഡോക്ടറേ... ഷോ കഴിഞ്ഞ് നീ നേരെ പോകേണ്ടത് വീട്ടിലേക്കല്ല.

അന്ന് ആ ചെക്കനുമായി കാർ നിർത്തി നീ