Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 4 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ആ പഴയ മുറിയിലെ വായുവിൽ കാമത്തിന്റെയും മദ്യത്തിന്റെയും അസഹനീയമായ ഗന്ധം പടർന്നു നിന്നു.

മുണ്ട് മാത്രം മുലകൾക്ക് മുകളിലായി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി  വിറയ്ക്കുന്ന ഉടലോടെ നിൽക്കുന്ന നതാഷയെ വക്കച്ചൻ ഒരു വേട്ടമൃഗത്തെപ്പോലെ നോക്കിയിരുന്നു.

അയാളുടെ അധരങ്ങളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

​വക്കച്ചൻ: "എന്താ ഡോക്ടറേ അങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്?

ഈ വക്കച്ചന്റെ മുണ്ട് നിന്റെ മേനിയിൽ ചുറ്റിയപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക അഴകാണല്ലോ.

പക്ഷേ ഇത് ഇങ്ങനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു അവിടെ നിന്നാൽ മതിയോ? ഇങ്ങോട്ട് വാ... എന്റെ അടുത്തേക്ക് വാ!"

​അയാൾ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്റെ അടിവസ്ത്രം പതുക്കെ താഴേക്ക് നീക്കി.

പൂർണ്ണ നഗ്നനായി മാറിയ അയാളുടെ വന്യമായ രൂപം കണ്ട് നതാഷ സ്തംഭിച്ചു പോയി.

കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന അയാളുടെ ലിംഗം ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ ഭയവും അറപ്പും കൊണ്ട് അവൾക്ക് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.

നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ ഇന്ന് ഈ വൃത്തികെട്ട മനുഷ്യന്റെ മുന്നിൽ അയാളുടെ ഉടുമുണ്ട് ധരിച്ചു നിൽക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു.

​വക്കച്ചൻ: (പരിഹാസത്തോടെ) "എന്താ ഡോക്ടറേ... കണ്ണുതള്ളിപ്പോയോ? എന്റെ ഈ സാധനത്തിൽ ഇരുന്ന് തുള്ളാൻ നിനക്ക് കൊതിയായോ?

എങ്കിൽ വാ... നിന്റെ ആ വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിലെ സർജന്മാർക്കൊന്നും തരാൻ കഴിയാത്ത സുഖം ഇന്ന് ഈ വക്കച്ചൻ നിനക്ക് തരും. ഇങ്ങോട്ട് അടുത്ത് വാടി!"

​നതാഷ പേടിച്ചു മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വക്കച്ചൻ ആക്രോശിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. വേറെ വഴിയില്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ അവൾ ആ കട്ടിലിന്റെ അരികിലെത്തി.

മുലകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിയിരുന്ന മുണ്ട് അഴിഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അത് മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ അയാളുടെ വശത്ത് ഇരുന്നു.

​വക്കച്ചന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകളിലൂടെ ചലിപ്പിച്ചു.

അയാളുടെ നഖങ്ങൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ വേദന കൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു. തന്റെ മുഷിഞ്ഞ മുണ്ട് ചുറ്റി  ഈ സൗന്ദര്യധാമം തന്റെ അരികിലിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അയാൾ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ചിരിച്ചു.

​വക്കച്ചൻ: "ഹോ... നിന്റെ ഈ ശരീരം! ഇത് ഇത്രയും കാലം ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടതാണ്. ഈ മുണ്ട് പോലും