Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 4 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ശബ്ദം അയാൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ആ വെള്ളത്തുള്ളികൾ നതാഷയുടെ കൊഴുത്ത മേനിയിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത് അയാൾ തന്റെ മനസ്സിൽ കണ്ടു.

നതാഷയുടെ പശ്ചാത്താപം കേവലം വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങില്ലെന്നും അവൾ ഇന്ന് രാത്രി തനിക്ക് വലിയൊരു വിരുന്ന് ഒരുക്കുമെന്നും അയാൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

അതേസമയം ലില്ലിയുടെ വീട്ടിൽ കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുന്ന ലില്ലി സാമിന്റെ ഓരോ കാൽപ്പെരുമാറ്റത്തിനുമായി കാതോർത്ത് വിങ്ങിക്കരയുകയായിരുന്നു.

മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട നിശബ്ദത ലില്ലിയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ നഗ്നമായ ഉടൽ സാമിനായി സമർപ്പിച്ചു കിടന്നിരുന്ന അവൾക്ക് പതുക്കെ സത്യം ബോധ്യമായി...

സാം അവളെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു.

സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് കരുതിയവൻ അവളെ നരകതുല്യമായ ഏകാന്തതയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.

അവളുടെ സങ്കടം പതുക്കെ കനത്ത ദേഷ്യമായി മാറി.

ലില്ലി: (പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട്) "സാം... നിങ്ങൾ എന്നോട് ഇത് ചെയ്യരുതായിരുന്നു.
എന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയാക്കി മാറ്റി നിങ്ങൾ എങ്ങോട്ടാണ് കടന്നുകളഞ്ഞത്?"

കൈകൾ പിന്നിൽ വരിഞ്ഞുമുറുക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ അവൾ ബെഡിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു.

ഓരോ ചലനത്തിലും ആ ഷാളിന്റെ കെട്ട് അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയാകാൻ അവൾ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് പരിശ്രമിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് ബെഡിന്റെ അരികിൽ സാം നേരത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ മുറിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആ ചെറിയ കത്രിക അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞു.

ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പ് കിട്ടിയ ആവേശത്തോടെ അവൾ അത് കൈക്കലാക്കി.

കാഴ്ച മറയ്ക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ അതീവ സൂക്ഷ്മതയോടെ അവൾ ആ കത്രിക തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ കെട്ടിനിടയിലേക്ക് തിരുകാൻ ശ്രമിച്ചു.

പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ആ കത്രിക കടിച്ചുപിടിച്ചും വിരലുകൾ കൊണ്ട് ബാലൻസ് ചെയ്തും അവൾ നടത്തിയ ആ പോരാട്ടം അവസാനം വിജയിച്ചു.

' ഷർർർർർർർർ '
എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ആ തുണി ഇഴകൾ മുറിഞ്ഞു മാറി.

കൈകൾ സ്വതന്ത്രമായതും അവൾ ആദ്യം ചെയ്തത് കണ്ണിലെ ആ ചുവന്ന പട്ടിലെ കെട്ട് വലിച്ചെറിയുകയായിരുന്നു.

വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് ആശ്വാസത്തേക്കാൾ വല്ലാത്തൊരു വാശി തോന്നി.

അവളുടെ വെളുത്ത കൈത്തണ്ടയിൽ സാം വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയ ആ ചുവന്ന പാടുകൾ അവളെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.