Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

സാമിന് ഒരു മനോഹരമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു.

​സാം: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "എന്താ നതാഷാ... നിനക്ക് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മടുത്തോ? കളി തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ."

​നതാഷ: "സാം... നീ വല്ലാതെ കുസൃതി കാണിക്കുന്നു! എനിക്ക് ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. നീ എവിടെയാ?"

​അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. പക്ഷേ അയാളുടെ കാൽ തട്ടി അവൾ ബെഡിലേക്ക് തന്നെ വീണു.

അവളുടെ ആ വശ്യമായ ചെഷ്ടകൾ കണ്ട് സാം ആസ്വദിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

സാം ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ കൃത്യതയോടെ തന്റെ അടുത്ത നീക്കം നടത്തി. അയാൾ നിലത്തുനിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അവളെ ബെഡിൽ നേരത്തെ ഇരുത്തിയ അതേ ഇടത് തന്നെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു വീണ്ടും ഇരുത്തി..

​സാം: "നാതാഷാ... നീ ഇപ്പോൾ കാണിച്ചതിന് പണിഷ്മെന്റ് ഉണ്ട്.

നീ എന്നെ തള്ളിമാറ്റിയല്ലേ? അതിന്റെ ശിക്ഷ നീ അനുഭവിക്കണം."

അയാൾ അല്പം കടുപ്പത്തിൽ തന്നെ അവളോട് അത് പറഞ്ഞു..

​നതാഷ: (വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ) "നോ... സാം...എനിക്ക് തണുത്തിട്ടല്ലേ... എന്ത് പണിഷ്മെന്റ്? വേണ്ട സാം... പണിഷ്മെന്റ് ഒന്നും വേണ്ട. പ്ലീസ്..."

​സാം മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി ഒരു നേർത്ത കയറുമായി തിരിച്ചുവന്നു.

ആ കയറിന്റെ ഉരസൽ ശബ്ദം പോലും നതാഷയുടെ കാതുകളിൽ ഭയം നിറച്ചു.

"സാം... സാം... നീ എവിടെയാ?" അവൾ ഇരുട്ടിൽ പരതിക്കൊണ്ട് വിളിച്ചു.

​സാം: "എഴുന്നേൽക്കരുത് നതാഷാ! എവിടെയാണോ ഞാൻ ഇരുത്തിയത് അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കണം. കൈ രണ്ടും നേരെ നീട്ട്."

​ഭയത്തോടെയാണെങ്കിലും സാമിനെ അനുസരിക്കാതെ അവൾക്ക് വഴിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവൾ തന്റെ വെളുത്ത തടിച്ച കൈകൾ പമ്മി പമ്മി മുന്നോട്ട് നീട്ടി.

സാം അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ ആ നേർത്ത കയർ അവളുടെ കൈത്തണ്ടകളിൽ ചുറ്റി മുറുക്കി കെട്ടി.

​നതാഷ: "ആഹ്... സാം... വേദനിക്കുന്നു..."

​സാം: "എന്താ നാതാഷാ... ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയില്ലല്ലോ, അപ്പോഴേക്കും വേദനിച്ചോ? ഇത് നിന്റെ വികൃതികൾക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ്."

​അയാൾ ആ ചെറിയ കയർ കൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൾ ബന്ധിച്ചു.

കണ്ണുകൾ കെട്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ തന്റെ കൈകൾ കൂടി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് നതാഷയെ വല്ലാതെ പരിഭ്രാന്തയാക്കി.

നതാഷ കൈകൾ ഒന്ന് വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സാമിന്റെ കരുത്തിന്