Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

കേട്ടു.

സാം പതുക്കെ നതാഷയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിക്കിടന്ന് അവളുടെ തോളുകളിൽ ചുംബിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ആത്മസംതൃപ്തി അവരിൽ പടർന്നു.

​സാം: (മൃദുവായി) "എന്താ നതാഷാ... നിനക്ക് ഇനി ഈ കണ്ണിലെ കെട്ട് അഴിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലേ? ലോകം കാണണ്ടേ നിനക്ക്?"

​നതാഷ പതുക്കെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സാമിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ആ കണ്ണിലെ കെട്ടിനുള്ളിലെ ഇരുട്ടിൽ അവൾ അനുഭവിച്ച സുഖം മറ്റൊന്നായിരുന്നു.

​നതാഷ: "ആഹ് സാം... എനിക്കിപ്പോൾ ഒന്നും കാണേണ്ട... ഈ ഇരുട്ടാണ് എനിക്ക് കൂടുതൽ സുഖം നൽകുന്നത്.

കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ സ്പർശനങ്ങൾക്കും ചുംബനങ്ങൾക്കും വല്ലാത്തൊരു തീവ്രതയാണ്.

ഓരോ സ്പർശനവും എവിടെ നിന്നാണ് വരുന്നത് എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നില്ല, പക്ഷേ അത് എന്റെ ആത്മാവിൽ തൊടുന്നുണ്ട്. ഈ ഇരുട്ടിൽ ഞാൻ ഒരു പുതിയ നതാഷയെ കണ്ടെത്തി സാം."

​അവൾ സാമിന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു.

അവളുടെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട കൈകൾ സാം പതുക്കെ അഴിച്ചു മാറ്റി.

സ്വതന്ത്രമായ കൈകൾ കൊണ്ട് അവൾ സാമിന്റെ പരുക്കൻ മാറിടത്തിലെ രോമങ്ങളിൽ തലോടി.

കണ്ണുകൾ മൂടിക്കെട്ടിയ ആ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ സാമിന്റെ ലഹരി നുകർന്ന്, ആ മലഞ്ചെരുവിലെ തണുപ്പിൽ അവർ പുണർന്നു കിടന്നു.

​ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നും പതുക്കെ പിന്നോട്ട് നടന്ന ലില്ലിയുടെ കാതുകളിൽ നതാഷയുടെ ആ സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ പകയുടെ ഒരു വലിയ പ്ലാൻ രൂപപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു.

​ലില്ലി: "നിന്റെ ഈ കണ്ണുപൊത്തിക്കളിക്ക് ഞാൻ ഒരു അന്ത്യം കുറിക്കും ഡോക്ടറെ.

സാം നിന്റേതല്ല, അവനെ ഈ ലില്ലിക്ക് വേണം. നീ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ സുഖം നിന്റെ അവസാനത്തെ രാത്രിയായിരിക്കും."

​ലില്ലി തന്റെ സ്കൂട്ടി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ നതാഷയുടെ ആ മുഖംമൂടി എങ്ങനെ പൊളിക്കണം എന്നാലോചിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു.

​നതാഷയുടെ ശ്വാസം ഇപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു. താൻ അനുഭവിച്ച ആ സുഖകരമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ലഹരിയിൽ നിന്നും അവൾ മുക്തയായിരുന്നില്ല.

സാം പതുക്കെ കൈ നീട്ടി അവളുടെ തലമുടിയിൽ തലോടി.

​സാം: "നാതാഷാ... പതുക്കെ ശ്വാസമെടുക്കൂ... എല്ലാം കഴിഞ്ഞു."

സാം അവളുടെ കൈകൾ തലോടി... ആ കയർ മുറുകിയ ഭാഗത്ത് അവളുടെ വെളുത്ത