Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

വന്നു.

ഗൗരവക്കാരനായ, പാവം മാത്യു ഡോക്ടർ.

​ലില്ലി: "നീ ഒരു കല്യാണം കഴിഞ്ഞ കുടുംബിനിയല്ലേ നതാഷാ?

നിനക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു ഭർത്താവില്ലേ?

പാവം മാത്യു ഡോക്ടർ...

അയാൾ ഇതൊന്നും അറിയുന്നില്ലായിരിക്കും. നിന്റെ ഈ മുഖംമൂടി ഞാൻ ഇന്ന് പൊളിക്കും. നിന്റെ മാന്യതയുടെ അന്ത്യം ഇന്നായിരിക്കും!"

​ലില്ലി വണ്ടി മെയിൻ റോഡിലേക്ക് കയറ്റി.

അവളുടെ ലക്ഷ്യം ഇപ്പോൾ സ്വന്തം വീടല്ല, മറിച്ച് നതാഷയുടെയും മാത്യുവിന്റെയും വീടാണ്.

മുൻപ് ഒരു ആവശ്യത്തിനായി അവൾ അവിടെ പോയിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് വഴി കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു.

രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അവളുടെ സ്കൂട്ടിയുടെ ശബ്ദം ആ റോഡിലാകെ മുഴങ്ങി.

അതേസമയം നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്‌ ആഡംബരം നിറഞ്ഞ ആ ലിവിങ് റൂമിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു ശ്മശാനത്തിന്റെ നിശബ്ദതയായിരുന്നു.

പക്ഷേ മാത്യുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രളയം ഇരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സർജിക്കൽ കത്തികൾ കൊണ്ട് ശരീരം കീറിമുറിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെ നിസ്സംഗതയല്ല, മറിച്ച് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ക്രൂരതയായിരുന്നു അയാളുടെ മുഖത്ത്.

​അയാൾ കഴിച്ച ഉത്തേജന മരുന്നുകൾ അയാളുടെ നാഡീഞരമ്പുകളെ വലിഞ്ഞുമുറുക്കി.

പാന്റിനുള്ളിൽ അയാളുടെ പൗരുഷം ഒരു ഇരുമ്പുദണ്ഡ് പോലെ ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്നു.

ആ കാഠിന്യം പാന്റിന്റെ തുണി കീറുമെന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.

അസഹനീയമായ വേദനയും അതിനേക്കാൾ വലിയ കാമവും അയാളുടെ മസ്തിഷ്കത്തെ മരവിപ്പിച്ചു.

അയാൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുകയായിരുന്നു.

​മാത്യു: (ഭ്രാന്തമായ ചിരിയോടെ) "നീ വരും... വരാതിരിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ നതാഷാ.

ആ ബൈക്കുകാരൻ തെണ്ടിയുടെ വിയർപ്പ് മണക്കുന്ന ഉടലിൽ നിന്ന് നീ എന്റെ ഈ വീട്ടിലേക്കു തന്നെ വരണം.

നിന്റെ തൊലിപ്പുറത്ത് അവൻ ചാർത്തിയ ഓരോ അടയാളവും എനിക്ക് കാണണം!"

​അയാൾ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന നാതാഷാ ക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിവെച്ച വൈൻ കുപ്പി കൈയിൽയിൽ എടുത്തു..

നതാഷയ്ക്ക് വേണ്ടി കരുതിവെച്ച ആ സെഡക്റ്റീവ് ഉത്തേജന ദ്രാവകം അയാൾ ആ വൈനിലേക്ക് മുഴുവനായും ഒഴിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പകരം, ഒരു കൊലയാളിയുടെ കൃത്യതയായിരുന്നു അതിൽ.ആ ലൈംഗിക വിദഗ്ദൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞുതന്ന അളവുകൾ ഒന്നും അയാൾ കാര്യമായി എടുത്തില്ല..

​മാത്യു: (ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്) "ഇന്ന് രാത്രി നിന്റെ ശരീരത്തിന് വിശ്രമമുണ്ടാകില്ലഡീ.

നീ കൊതിക്കുന്ന ആ കാമത്തിന്റ കഠിന്യം