Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 7 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

കുനിഞ്ഞു. അവളുടെ ആ കറുത്ത നെയിൽ പോളിഷ് ഇട്ട കാൽവിരലുകൾ അയാൾ തന്റെ ചുണ്ടുകളോട് ചേർത്തു.

വളരെ സാവകാശം, അങ്ങേയറ്റം മൃദുവായ സ്പർശനത്തോടെ അയാൾ അവളുടെ ഓരോ വിരലുകളും ഉമ്മവെച്ച് തന്റെ വായിലേക്ക് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

വളരെ പതുക്കെ അയാൾ അവ നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

​ഉറക്കത്തിനിടയിലും നതാഷയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു കുളിര് കോരി കടന്നുപോയി.

തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും അനുഭവിക്കാത്ത ഏതോ ഒരു മനോഹരമായ പ്രണയത്തിന്റെ സ്പർശനം അവൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ശരീരം പതുക്കെ ഒന്ന് വിറച്ചു.

ഉറക്കത്തിൽ തന്നെ അവൾ തന്റെ കാൽവിരലുകൾ പതുക്കെ മടക്കി.

പക്ഷേ സാം വിട്ടില്ല. അയാൾ അവളുടെ പാദങ്ങളിലെ ഓരോ ഇഞ്ചിലും തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അടയാളങ്ങൾ ഇട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു.

​മാത്യുവിന്റെ ക്രൂരമായ കൈകൾ ഏൽപ്പിച്ച പാടുകൾക്ക് മുകളിൽ സാം തന്റെ പ്രണയം കൊണ്ട് മരുന്നിടുകയായിരുന്നു.

പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനും പകയ്ക്കും ഇടയിൽ, ഈ നിമിഷം അയാൾ ഒരു വേട്ടക്കാരനല്ലായിരുന്നു; മറിച്ച് നതാഷയുടെ ഉടലിനെ ആരാധിക്കുന്ന ഒരു ശില്പിയായിരുന്നു.

​ജനാലയ്ക്കൽ ഇരുന്ന ചിത്രത്തിലെ അമലയുടെ മുഖം ഇതെല്ലാം കണ്ടു പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ സാമിന് തോന്നി.

അയാൾ കാലുകളിൽ നിന്നും വിട്ട് ആ ബെഡിൽ നതാഷയ്ക്ക് പിന്നിലായി കുനിഞ്ഞിരുന്നു.

കമഴ്ന്നു കിടന്ന് ഗാഢമായി ഉറങ്ങുന്ന നതാഷയുടെ ഉടൽ ആ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ശില്പം പോലെ മനോഹരമായിരുന്നു.

അവളുടെ ഉറക്കത്തിലെ ഓരോ നിശ്വാസവും ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​സാം പതുക്കെ അവളുടെ പാവാടയുടെ അരികുകളിൽ പിടിച്ചു.

വളരെ സാവകാശം അയാൾ അത് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി.

അവളുടെ വെളുത്ത തുടുത്ത തുടകൾ പിന്നിട്ട്, പാവാട