Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 7 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

അടുപ്പം... അത് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയ പകയാണോ, അതോ അമലയുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ലഭിച്ച ശാപമാണോ?!!"

​അയാൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു.മൃദുവായ ആ സ്പർശം അവൾ അറിഞ്ഞേ ഇല്ലാ എന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി..

സാം പതുക്കെ ബെഡിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്നിറങ്ങി അവൾക്ക് അടുത്തായി ഇരുന്നു.

കമഴ്ന്നു കിടന്നു സുഖനിദ്രയിലുള്ള നതാഷയുടെ ശാന്തമായ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം അയാൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​സാം പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി.

അയാൾ നതാഷയുടെ കാലുകൾ പതുക്കെ വിടർത്തി വെച്ചു.

ആ സ്പർശനത്തിന്റെ സുഖത്തിൽ അവൾ ഉറക്കത്തിൽ തന്നെ ഒന്ന് കുറുകി.

അയാൾ ഉയർത്തി വെച്ചിരുന്ന പാവാടയ്ക്ക് അടിയിലൂടെ തന്റെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു.

അവിടെ, അവളുടെ ഉരുണ്ട ചന്തികളെ പൊതിഞ്ഞു നിന്ന ആ വെളുത്ത ഷഡ്ഢിയുടെ അരികുകളിൽ അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊളുത്തി.

​അങ്ങേയറ്റം സാവകാശം, ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ അയാൾ ആ ഷഡ്ഢി അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് പതുക്കെ താഴ്ത്താൻ തുടങ്ങി.

ആ തണുത്ത സ്പർശനം നതാഷയുടെ ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു.

ബോധത്തിനും ഉപബോധത്തിനുമിടയിലുള്ള ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ, അവൾ ആ സ്പർശനം ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സാം ഷഡ്ഢി പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിക്കുമ്പോൾ, അവൾ അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ അരക്കെട്ട് അല്പം ഉയർത്തി അയാൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുത്തു.

​അതൊരു സ്വപ്നമാണോ യാഥാർത്ഥ്യമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു നതാഷ.

അവളുടെ ഉടൽ സാമിന്റെ ഓരോ നീക്കത്തോടും സ്വയമറിയാതെ പ്രതികരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

​പുറത്ത് മലനിരകളിൽ മഞ്ഞ് പെയ്തിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മുറിക്കുള്ളിൽ നേരിയ ചന്ദ്രപ്രകാശവും പുലർവെളിച്ചവും ചേർന്ന് ഒരു മാന്ത്രിക അന്തരീക്ഷം തീർത്തു.

സാം പതുക്കെ നതാഷയുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന്, കമഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന