Chapter Title : സ്വാശ്രയ സമരക്കാലത്തെ കളി [ബെഞ്ചമിൻ ബ്രോ]

“ഒരു പക്ഷെയുമില്ല ഇങ്ങനെ ഉള്ള ടൈമിലല്ലേടാ ഹെല്പ് ചെയ്യേണ്ടത്” “അത് ഞാന്‍ ഉമ്മോട് ചോദിക്കട്ടെ” ഞാന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത് ഉമ്മയെ വിളിച്ചു. നോക്കുമ്പോള്‍ ഉമ്മയുടെ നാലഞ്ച് മിസ് കോള്‍ ഉണ്ട് വന്ന് കിടക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഉമ്മയെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. ഉമ്മാക്ക് ആദ്യം ഒരു മടി പെട്ടെന്ന് ജസീന്ത ചേച്ചി ഫോണ്‍ വാങ്ങി. “പ്ലീസ് ഉമ്മാ ഇപ്പള്‍ത്തെ കാലമല്ലെ. ഈ ഹര്‍ത്താലില്‍ പുറത്തിറങ്ങിയാല്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്യായ എന്റെ അവസ്ഥ എന്താകും” ചേച്ചിയുടെ വാചകമടിയില്‍ ഉമ്മ വീണു. “ഓകെ മോളേ ഞിന്‍ ഓന്റെ ഒപ്പരം ഇങ്ങ് പോരെ” ഉമ്മ പറഞ്ഞു താങ്ക്സ് ഉമ്മാ.. ഇതിനിടയില്‍ അടുത്ത സ്റ്റേഷനായി. സെറീന ചെച്ചി ഇറങ്ങാന്‍ പോകും മുമ്പെ പെട്ടെന്ന് കൈപിടിച്ച് ജസീന്ത ചേച്ചി ചോദിച്ചു “എടീ എന്താ സര്‍പ്രൈസ്?” “അതോ അത് ഓന്റെ വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ നിനക്ക് മനസ്സിലാകും. വലിയ സര്‍പ്രൈസാണ് മോളേ”

അതു പറഞ്ഞ് ചേച്ചി സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങി. ഓള്‍ദ ബെസ്റ്റ്. ഞാന്‍ വിളിക്കും എല്ലാം ഡീറ്റെയിലായി പറയണ കേട്ടോ. എന്ന് പറഞ്ഞ് അവല്‍ പോയി. “എന്താടാ സര്‍പ്രൈസ്?” “ആ ഇക്ക് എങ്ങന അറിയാ”ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങള്‍ക്ക് എതിരെ സീറ്റില്‍ അമ്പതിനടുത്ത് പ്രായം ഉള്ള ഒരു ആള്‍ വന്നിരുന്നു. തൊട്ടടുത്തടുത്തിരുന്ന് ഫേസ്ബുക്കില്‍ കന്റും ലൈക്കും ഇട്ട്. വാട്സപ്പില്‍ ചാറ്റ് ചെയ്ത് കമിതാക്കളെ പോലെ ഞങ്ങള്‍ സന്തോഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. വന്നിരുന്ന മൈരനു അത്ര രസിച്ചില്ല. “എന്താ അന്റെ പേര്‍”

“ഇങ്ങള് സഹോദരീ സഹോദരന്മാരാണോ?” “അല്ല” “പിന്നെ എന്താ ഇങ്ങളിങ്ങനെ പെരുമറുന്നത്. ഇതൊരു പൊതു സ്ഥലമല്ലെ?” “എങ്ങിനെ പെരുമാറുന്നത്? “ “ഇങ്ങനെ മേലു തട്ടിയും