Chapter Title : സ്വാതി എന്ന കഴപ്പുതീരാത്ത അമ്മ 2 [Joel]

നിതംബവും നിറഞ്ഞ മാറും ഒ്പ്പം നല്ല ഉയരവും എല്ലാത്തിലുപരി ഒരു സ്‌റ്റേജ് പെര്‍ഫോമന്‍സിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായ പ്രസരിപ്പും നടനചാരുതിയും അഭിനയവൈഭവവും സ്വാതിയെ അരങ്ങില്‍ ആകര്‍ഷണകേന്ദ്രമാക്കി.

ഇതാദ്യമായി നാട്ടില്‍ നടത്തുന്ന അമ്മയുടെ പെര്‍ഫോമന്‍സിന് കട്ട സപ്പോര്‍ട്ടുമായി ധ്യുത് സ്‌റ്റേജിലും ഗ്രീന്‍ റൂമിലും സഹായിയായി നിറഞ്ഞുനിന്നു. പലപ്പോഴും നൃത്തത്തിനിടയില്‍ സ്വാതിയുടെയും ധ്യൂതിന്റെ കണ്ണുകള്‍ പരസ്പരം കൂട്ടിയുടക്കി. അമ്മ നൃര്ത്തം ചെയ്യുന്നത് തനിക്കുവേണ്ടിയാണെന്നുപോലും ചിലവേള ധ്യുതിനുതോന്നിയിരുന്നു.തിങ്ങിനിറഞ്ഞ സദസ്സിനെ കയ്യിലെടുത്ത് സ്‌റ്റേജ് മുഴുവന്‍ പ്രസരിപ്പോടെ ചുവടുകള്‍ വച്ച് നൃത്തമാടികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഡോ. സ്വാതിവര്‍മ്മയെയല്ലെ താന്‍ രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പ് നൂല്‍ബന്ധമില്ലാതെ രാത്രിമുഴുവന്‍ പണ്ണി പതംവരുത്തിയതെന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ധ്യുതിന്റെ അഭിമാനം കൊടുമുടിയിലേക്കുയര്‍ന്നു. അതിസുന്ദരിയായി ചടുലമായ ചുവടുകളോടെ റബര്‍ പന്തു കണക്കെ തില്ലാന നൃത്തം ചെയ്യുന്ന സ്വാതിയെ സ്‌റ്റേജിലേക്ക് കയറിചെന്ന് ആളുകളുടെ മുന്നിലിട്ട് പണ്ണാന്‍ വരെ ധ്യുതിന് വിചിത്രമായ മോഹമുദിച്ചു

തന്റെ നൃത്താജ്ഞലി വന്‍ വിജയമായ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു സ്വാതി. പഴയകൂട്ടുകാരികളടക്കം അധ്യാപകരും നാട്ടുകാരും തറവാട്ടുകാരുമായി നിരവധിപേര്‍ സ്‌റ്റേജിനുപുറകില്‍ വന്നു അവളെ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍കൊണ്ടു മൂടി. പലരുമായി അവള്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം സൗഹൃദം പുതുക്കി.

എന്തായാലും സ്വാതി എറെനാള്‍ ആഗ്രഹിച്ച ആ മോഹം അങ്ങിനെ പൂവണിഞ്ഞു.താന്‍ തന്റെ ജന്മനാട്ടില്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം അവതരിപ്പിച്ച ആ നൃത്താവിഷ്‌ക്കാരം കാണാന്‍ ദാസേട്ടന്‍ എത്താത്തത്തില്‍ മാത്രം സ്വാതിക്കു അല്പം മുഷിപ്പു തോന്നിയിരുന്നു. ദാസേട്ടന്‍ കുറച്ചൊക്കെ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ നാട്ടിലേക്ക് എത്താമായിരുന്നു അവള്‍ മനസ്സില്‍ ദുഖത്തോടെ ഓര്‍ത്തു

വെളുത്ത ലിനന്‍ സല്‍വാറും കമ്മീസും മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള ദുപ്പട്ടയും ധരിച്ച് പുരാതന ചാരുപടി ശില്പ ഭംഗിയില്‍ പണികഴിപ്പിച്ച ആ മനോഹരമായ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തെ കറുത്ത ഗ്രാനൈറ്റ് പടികളില്‍ കൈമുട്ടുകുത്തി താടിയില്‍ കൈകളൂന്നി