Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 12 [അജ്ഞാതൻ]

ആയതു? സ്വാതി: ( അയാളെ തഴുകി കൊണ്ട് തന്നെ.) അന്ഷുലിനെ കിടക്കയിൽ കിടത്തുക ആയിരുന്നു. ജയരാജ്: അവനെ ഒന്ന് കിടത്താൻ ഇത്രേം സമയം വേണോ? സ്വാതി: എന്റെ ഭർത്താവ് ആണ് അദ്ദേഹം... എന്റെ കടമ അദ്ദേഹത്തെ ഉറക്കുക മാത്രം അല്ല കൂടെ കിടക്കുക കൂടി ആണ്... ആ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കിടത്താൻ കുറച്ചു നേരം സമയം എടുത്തു എന്നതു എന്താ തെറ്റ്...? അതും പറഞ്ഞു അവൾ തല ഉയർത്തി ജയരാജിന്റെ ഭാവം നോക്കി. ഇത് കേട്ടതും ജയരാജ് ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്തു. അയാളുടെ നെഞ്ചു കോപം കാരണം അസാധാരണം ആയി ഉയരുകയും താഴുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെയിരുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞത് ശെരിയായ കാര്യം ആയതു കൊണ്ട് അയാൾക്കു ഒന്നും തിരിച്ചു പറയാനും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.അവളുടെ മുഖത്ത് കൗശലം നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു എങ്കിലും അയാൾക്കു ഒന്നും മനസ്സിൽ ആയില്ല. ജയരാജ് എത്രത്തോളം പോസ്സസീവ് ആയി എന്ന് തന്നോടുള്ള സ്നേഹം ശെരിക്കും ഉള്ളത് ആണോ എന്ന് അവൾ ടെസ്റ്റ് ചെയ്തത് ആയിരുന്നു. അയാളുടെ വിമ്മിഷ്ടവും പുറത്തു കാണിക്കാത്ത ദേഷ്യവും അവൾക്കു ആവശ്യം ആയ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകി. അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തുടന്നര് " ഞാൻ ഒന്ന് സ്വയം ഫ്രഷ് ആവാൻ സമയം എടുത്തത് ആണ് അല്ലാതെ ഭർത്താവിനെ ഉറക്കാൻ അല്ല" ഇതും പറഞ്ഞു അവൾ വീണ്ടും അയാളുടെ കാണുക്കളിൽ നോക്കി ഇരുന്നു. അപ്പോഴും അവരുടെ കൈകൾ കുറച്ചു നേരം ആയി ചെയ്യുന്ന തങ്ങളുട പണി ചെയ്തു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവളുടെ മുഖത്തെ മേക് അപ്പും അവള് പറഞ്ഞ കാരണവും തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെടുത്താൻ അയാൾക്കു പറ്റി. ജയരാജ് തന്റെ ഇടതു കൈ സാരിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു എടുത്തു അവളുടെ അറയിൽ പിടിച്ചു. വലതു കൈ എടുത്തു അവളുടെ ഇടതു കൈയിൽ പിടിച്ചു അവളെ മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു. സ്വാതിയും അയാളോട് സഹകരിച്ചു കൊണ്ട് മെല്ലെ മെല്ലെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ മുഖം അയാളുടെ മുഖത്തിന്റെ തൊട്ടു മുകളിൽ എത്തുന്നവരെ അവളെ വലിച്ചു ഉയർത്തി. അവര് പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി കൊണ്ട് മെല്ലെ മെല്ലെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.