Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 15 [അജ്ഞാതൻ]

ഇരുന്നു... സോണിയമോളെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിൽ കയറ്റിയിരുത്തി ആ കവറുകൾ എടുത്തവൾക്കു കൊടുത്തു... തന്നെയും സ്വാതിയെയും ചോദ്യഭാവത്തിൽ നോക്കുന്ന സോണിയമോളുടെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു... ജയരാജ്: എന്റെ മോള് തുറന്നു നോക്ക് എന്താണു ഇതിലെന്ന്... ഓരോ കവറായി തുറന്നു അതിലെ ഡ്രസ്സ് എടുത്തു അവൾ പുറത്തേക്കു ഇട്ടു... ആ ഡ്രെസ്സുകളെല്ലാം കണ്ട സോണിയമോൾ ഭയങ്കര സന്തോഷത്തോടെ ജയരാജിനെ നോക്കിയിട്ടു ചോദിച്ചു... സോണിയ: അങ്കിൾ, ഇതെല്ലം സോണിയമോൾക്ക് ആണോ...? അവളുടെയാ സന്തോഷം കണ്ടു ജയരാജിന്റെയും അൻഷുലിന്റെയും സ്വാതിയുടെയും മുഖങ്ങൾ ഒരുപോലെ വിടർന്നു... ജയരാജ് അവളുടെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൂടി കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു... ജയരാജ്: അതെ മോളേ, എന്റെ മോൾക്കല്ലാതെ വേറെ ആർക്കു ആണ് ഈ അങ്കിൾ ഇതെല്ലാം വാങ്ങിക്കുക... സോണിയ സന്തോഷം കൊണ്ട് ജയരാജിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ വെച്ചു.... എന്നിട്ടു ഓരോ ഡ്രെസ്സും തന്റെ ദേഹത്തോട് ചേർത്തു വെച്ച് അവരെയെല്ലാവരെയും നോക്കി ചിരിച്ചു... ഓരോന്നും എടുത്തു വെച്ച് കാണിക്കുമ്പോഴും അവർ കൈ കൊണ്ട് സൂപ്പർ എന്ന് കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... തന്റെ മകളുടെ സന്തോഷം അൻഷുലിന്റെ മനസ്സ് നിറച്ചു... തനിക്കു ഡ്രസ്സ് കിട്ടിയതിനേക്കാൾ ആയിരം മടങ്ങു ആയിരുന്നു സോണിയമോളുടെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ ആ പിതൃമനസ്സ് ആഹ്ലാദിച്ചതു... തന്റെ മകളുടെയാ സന്തോഷത്തിനു കാരണക്കാരനായ തങ്ങളുടെ സംരക്ഷകനെ അവൻ മനസ്സു കൊണ്ട് സ്തുതിച്ചു... അയാൾക്കു ദീർഘായുസും ആർജിയവും നൽകാൻ മനസ്സിലെ സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു... മഴയത്തു പീലി വിടർത്തി ആടുന്ന മയിലിനെ പോലെ ഓരോ ഡ്രെസ്സും വിടർത്തി ദേഹത്തോടു ചേർത്തു വെച്ച് തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന തന്റെ മകളെക്കണ്ട സ്വാതി അതിനു കാരണക്കാരനായ തന്റെ ജയരാജേട്ടനെ സ്നേഹത്തേക്കാൾ കാമത്തെക്കാൾ വല്ലാത്തൊരു ആരാധനയോടെ നോക്കി... അയാളുടെ കാലുകളുടെ കീഴെ ഇരുന്നു കൈ കൂപ്പി അയാളോട് നന്ദി പറയാൻ.. അയാളുടെ മുഖത്തു മുഴുവൻ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചുവെങ്കിലും അവൾ അയാളെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നു... അവളുടെ ഇടത്തേ കൈ അയാളുടെ വലതു തുടയിൽ അമർന്നു.. ഒരു നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തന്ന പോലെ... ഇതെല്ലാം ജയരാജ് തന്റെ ഇടംകണ്ണിലൂടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുനന്നു .... അൻഷുലിന്റെയും സ്വാതിയുടെയും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ