Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 17 [അജ്ഞാതൻ]

കൊണ്ട് തല ഉയർത്തി മുകളിലേക്കു നോക്കിയ സ്വാതി ജയരാജേട്ടൻ ഉണർന്നിട്ട് തന്നെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് കിടക്കുന്നത് കണ്ട് അത്ഭുതം കൂറി... ജയരാജ് അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു.... "ഗുഡ് മോർണിംഗ് സ്വാതീ..." സ്വാതിയും പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... "ഗുഡ് മോർണിംഗ്.." ജയരാജ് മെല്ലെ അവളുടെ കവിളിന്റെ മുകളിൽ വീണ മുടിയിഴകളെ ചെവിക്കു പിന്നിലേക്കു മാടി ഒതിക്കിയിട്ട് അവളുടെ കവിളിലൊന്നു തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ഉറക്കം.. ശെരിക്കു ഉറങ്ങിയില്ലേ...?" സ്വാതി തന്റെ തല ആട്ടിക്കൊണ്ട് മൂളി... "മ്മ്മ്..." എന്നിട്ടവൾ തന്റെ കവിൾ അയാളുടെയാ കൈകളിൽ ഒന്ന് ഉരച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു... സ്വാതി: ജയരാജേട്ടനോ..? ശെരിക്കും ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയോ..? അയാളും ചിരിച്ചിട്ട് തല ആട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു... "അതെ മോളേ..." സ്വാതി: രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം ചൂടെടുത്ത് ഉറങ്ങേണ്ടി വന്നതല്ലേ..! ഇന്നലെ A.C ഉള്ളതു കൊണ്ട് ശെരിക്കും ഉറങ്ങിക്കാണും അല്ലെ..?" അയാൾ തന്റെ ഇടത്തേ കൈയുടെ നടുവിരൽ അവളുടെ ഇളം ചുണ്ടിനു മുകളിൽ വെച്ച് കീഴ്ചുണ്ടിൽ മെല്ലെ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

ജയരാജ്‌: "സ്വാതീ.. A.C ഉള്ളതു കൊണ്ടല്ല.. നീ കൂടെ ഉള്ളതു കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് നന്നായി ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയത്... നിന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും കിടന്നുറങ്ങാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.... ജയരാജിന്റ വാക്കുകൾ കേട്ട് അയാളുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കിയിരുന്ന അവളുടെ ദൃഷ്ടി നാണത്താലവൾ പതിയെ താഴ്ത്തി... അവൾ അപ്പോഴും അയാളുടെ മാറിടത്തിനു മുകളിലായി കിടക്കുകയായിരുന്നു... അവൾ മെല്ലെ തന്റെ കൺപോളകൾ വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ജയരാജിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു... സ്വാതി: "ഞാൻ അത്ര സുന്ദരിയൊന്നും അല്ല... ഞാനൊരു വിവാഹിതയാണ്.. രണ്ടു മക്കളുടെ അമ്മയാണ്.. നിങ്ങൾ ഈ സ്ഥലത്തെ ഏറ്റവും പവർഫുൾ ആയ വ്യക്തിയും ആണ്... നിങ്ങൾക്കു ആരെ വേണമെന്നു വെച്ചാലും നിഷ്പ്രയാസം കിട്ടും... ഇതിനും മാത്രം നിങ്ങളെന്താ ഈ എന്നിൽ കണ്ടത്...?" (അവൾക്കു ശെരിക്കും അയാൾ തന്നെ എന്തിനാണ് ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നതെന്ന് അറിയണമായിരുന്നു... അതും അയാളുടെ വായിൽ നിന്നു തന്നെ...) ജയരാജ് അവളെ നോക്കി തന്റെ ഇടത്തേ കൈ മെല്ലെ താഴേക്ക് നീക്കി തന്റെ കണ്ണുകളെ കുറച്ചു നേരമായി ക്ഷണിക്കുന്ന പുതപ്പ്