Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 20 [അജ്ഞാതൻ][Tony]

നിങ്ങൾക്ക് ഇനിയും ഉണ്ടായാൽ, ഇമ്മാതിരി വിശ്വാസമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ അന്നിവിടുന്നു ഇറങ്ങുമെന്ന്... ഹ്മ്മ്.. നിങ്ങൾ പോയി സോണിയമോളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ഡ്രസ്സ് ചെയ്തത് റെഡിയാക്ക്.. ഞാനും പോയി ആ പഴയ സാരിയും ഉടുത്തിട്ട് വാവയെയും എടുത്തിട്ട് വരാം.. എന്നിട്ട് വേഗം ഇറങ്ങിയേക്കാം..!" അത്രയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും സ്വാതിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ചെമ്പരുത്തി പോലെ ചുവന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു... അവളത് മനപ്പൂർവം പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും പലതും ഉള്ളിൽ തട്ടി തന്നെയായിരുന്നു... എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ട് അൻഷുലിന്റെ മറുപടിക്കു പോലും കാത്തു നിൽക്കാതെയവൾ അടുക്കളയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അൻഷുൽ വേഗം അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വെച്ചു... അൻഷുലിനവന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി... പക്ഷേ സത്യത്തിലവൾ അപ്പോഴും എന്തിനാണ് വാതിലടക്കുന്നതെന്ന് തന്റെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞില്ല... പകരം അവളും ജയരാജും തമ്മിൽ എന്തു കൊണ്ടാണ് ഇത്രയും സംസാരിക്കുന്നതും അടുത്ത് ഇടപഴകുന്നതുമെന്നുമാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്... എന്നാൽ സ്വാതി അവനെ ആക്രമിക്കുന്ന തരത്തിൽ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ തിരിച്ചു വേറെയെന്തെങ്കിലും പറയാനുള്ള ധൈര്യം പോലും ആ വികലാംഗനും, മറ്റുള്ളവരുടെ കാരുണ്യത്തിൽ ജീവിക്കേണ്ടിയും വരുന്ന ഹതഭാഗ്യനായ ഭർത്താവിനില്ലാതെയായി.... തന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാൽ അവൾക്കൽപ്പം അനിഷ്ടം തോന്നുമെന്നും ഇവിടെ നിന്ന് പോകുമെന്ന് വീണ്ടും ഭീഷണിപ്പെടുത്തുമെന്നല്ലാതെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നോട് ചാടിക്കടിക്കുമെന്നും, ഈ സന്ധ്യ നേരത്തു തന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും എടുത്തു കൊണ്ട് ഇവിടുന്നു പോകാനായി തുനിയുമെന്നൊന്നും പാവം അൻഷുൽ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല... അവളുടെയാ വാക്കുകൾ അവന്റെ മുഖത്തടിച്ചതു പോലെ തോന്നി... അവനു ഇതുവരെ പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു സ്വാതിയെ ആണ് അവനവിടെ കണ്ടത്... അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ ഇനി എങ്ങനെ സമാധാനിപ്പിക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ തന്നെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് സ്വാതിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരം കേട്ട് ജയരാജ്‌ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നത്...

ജയരാജ്: "എന്തു പറ്റി സ്വാതി..? എന്താ ഇവിടെയൊരു ബഹളം..? എന്താ ഉണ്ടായെ..?" സ്വാതി തന്റെ ഭർത്താവിനെ വീണ്ടുമതേ  ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിയിട്ടവനോടു പറഞ്ഞു... സ്വാതി: "പറയു അൻഷു.. ഏട്ടനോട് പറ എന്താ കാര്യമെന്ന്... പറ..." അൻഷുൽ പക്ഷെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഉടനേ അയാൾ പുറത്തു വന്നു ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുമെന്നും അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല... അവിടെ നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കുന്ന