Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 24 [Tony]

ആ മുറിയിലേക്കു കയറിവന്നു.. അയാളപ്പോഴേക്കും ഒരു ഷർട്ടടുത്ത് ഇട്ടിരുന്നു.. അപ്പോൾ സോണിയമോൾ കണ്ണടച്ചു കൊണ്ട് "അമ്മേ.. അച്ഛാ.." എന്നൊക്കെ ഉറക്കപ്പിച്ച് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഉടനെ തന്നെ ജയരാജ് സോണിയമോളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.. കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന മോളുടെ കയ്യുടെ മേൽ ജയരാജ് തന്റെ കൈ കൊണ്ടൊന്ന് തൊട്ട് പരിശോദിച്ചു.. ജയരാജ്‌: “ശരിയാ സ്വാതി, മോൾക്ക് വല്ലാണ്ട് പനിക്കുന്നുണ്ട്.. എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമുക്കിവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കണം.." ഒരു പിതാവിന്റെ സ്ഥാനത്തു നിന്നുകൊണ്ട് ജയരാജൽപ്പം പരിഭ്രാന്തിയോടെ സോണിയയുടെ യഥാർത്ഥ അച്ഛനായ അൻഷുലവിടെ നോക്കിയിരിക്കേ, മോളെ പതിയെ തന്റെ കൈകളിലെടുത്ത് തോളിൽ കിടത്തിക്കൊണ്ട് അവിടെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന സ്വാതിയോടായി പറഞ്ഞു.. ജയരാജ്: “സ്വാതി, വേഗം മോൾക്ക് അവിടെ മാറാൻ വേണ്ട ഉടുപ്പുകൾ എടുത്തുകൊണ്ട് എൻ്റെ കൂടെ വാ.. ഞാൻ മോളെ വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടുപോയി കിടത്താം.. സ്വാതി (വെപ്രാളത്തിൽ): “ശരിയേട്ടാ.. ദാ വരുന്നു.."

അവൾ അൻഷുലിനോടു പോലും അനുവാദം ചോദിക്കാതെ ആദ്യം തന്നെ വേഗം തന്റെയാ ഡ്രെസ്സ് മാറ്റുവാനായി ജയരാജിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.. അലമാരയിൽ നിന്ന് ഒരു കോട്ടൻ സാരി തപ്പിയെടുത്ത് സ്വാതി വേഗം ഉടുത്തു.. അപ്പോഴവളുടെ മനസ്സിലെ ചിന്ത ഇങ്ങനെയായിരുന്നു... 'അൻഷുലിന് പോലും ഇല്ലാത്തത്ര സ്നേഹം ജയരാജേട്ടന് എൻ്റെ മോളോട് ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കു നേരത്തേ സംശയമായിരുന്നു.. ഇപ്പോളത് ബോധ്യമായി... ജയരാജേട്ടൻ തന്നെയാണ് എന്നെയും മക്കളെയും ശെരിക്കും കരുതലോടെ നോക്കുന്നത്...' അവൾക്ക് ജയരാജിനോടുള്ള ഇഷ്ടവും, മതിപ്പും, ബഹുമാനവുമെല്ലാം വീണ്ടും കൂടി... സാരിയുടുത്ത് കഴിഞ്ഞതും അവൾ വേഗം സോണിയമോൾക്കു വേണ്ട ഉടുപ്പുകളും എടുത്തുകൊണ്ട് ജയരാജിനും മോൾക്കുമൊപ്പം വേഗം പോകാനിറങ്ങി.. അപ്പോഴവിടെ ഹാളിൽ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഒരു പ്രതിമ കണക്കെ തങ്ങളെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന അൻഷുലിനെ നോക്കിയിട്ട് അവൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... സ്വാതി: “അൻഷു, കുഞ്ഞുമോളെ നോക്കിക്കോണെ.. അവളവിടെ തനിച്ചാ.. ഞങ്ങൾ മോളെയും കൊണ്ടു വേഗം ചെല്ലട്ടെ.." അവിടെ നടക്കുന്നതെല്ലാം കണ്ട് അന്തം വിട്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്ന അൻഷുൽ ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ യാന്ത്രികമായി തല കുലുക്കി സമ്മതിച്ചു.. വീട് വെളിയിൽ നിന്നും പൂട്ടിയിട്ട് അവർ മൂന്നു പേരും ജയരാജിന്റെ കാറിൽ കയറി ഉടനെ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കു തിരിച്ചു.. ആ രാത്രിയിൽ മുംബൈയുടെ