Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 26 [Tony]

പാടുകളിൽ ഓരോന്നായി വിരലോടിച്ച് പതിയെ തടവാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു... സ്വാതിക്ക്‌ എന്തോ, അവന്റെ കൈ അപ്പോൾ അവിടെ നിന്ന് എടുത്തു മാറ്റാൻ തോന്നിയില്ല... തന്റെ ടി-ഷർട്ട് കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ വയറിനെ മറയ്ക്കാൻ വിഫലമായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... ആ സ്പർശനങ്ങൾ അൻഷുലിന്റെ ശ്വാസത്തെ കനത്തതാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷേ മുണ്ടിനുള്ളിൽ അവന്റെ ലിംഗം അപ്പോഴും നിർജീവമായിത്തന്നെ കിടന്നു....

സോണിയമോൾ വീണ്ടും തുടർന്നു..

സോണിയ: "അമ്മാ.. അമ്മയെ കാണാൻ ഇപ്പൊ നല്ല സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്.. മുമ്പ് അമ്മയ്ക്ക് ഇതിന്റെ പകുതി ഭംഗി പോലുമിലായിരുന്നു.. എന്നാലിപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് നല്ല നല്ല ഉടുപ്പുകളും സാരികളും ഉണ്ട്.. കമ്മലുണ്ട്, മാലയുണ്ട്.. എനിക്കും നല്ല നല്ല ഉടുപ്പുകൾ ഉണ്ട്.. ചെരുപ്പ് ഉണ്ട്, ബാഗ് ഉണ്ട്.. അച്ഛന് പുതിയ കമ്പ്യൂട്ടർ ഉണ്ട്.. ഹോ.. നമ്മൾ ഒത്തിരി മാറിപ്പോയി അല്ലേ അമ്മാ..! ഹി ഹി.. താങ്ക്യൂ അച്ഛാ.. താങ്ക്യൂ അമ്മാ..."

അപ്പോഴും അൻഷുൽ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, മറ്റൊരാളുടെ കാമത്തിന് അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായ ആ ചുവന്ന പാടുകൾ തൊട്ടറിയുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അൻഷുൽ... പക്ഷെ ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ടും അവന് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു... അവന്റെ ഉപബോധമനസ്സ് ഇപ്പോഴുമാ കാര്യം വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നില്ല... അത്തരമൊരു സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും അവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലായിരിക്കാം... അവന് സംശയങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷേ അതവനിൽ മാത്രമായി അങ്ങനെ തളം കെട്ടി നിൽക്കുക മാത്രമാണ് ഉണ്ടായത്...

സ്വാതിയപ്പോൾ ഒന്നവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

സ്വാതി: ''ഏയ് മനുഷ്യാ.. നിങ്ങൾ ഇതെന്ത് വികൃതിയാ ചെയ്യുന്നത്... കൈ മാറ്റി വെയ്ക്ക്.."

സോണിയമോൾ അപ്പോൾ നിരാശയോടെ അൻഷുലിനോട് ചോദിച്ചു..

സോണിയ: ''അച്ഛാ.. ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് അച്ഛൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?..''

അൻഷുലപ്പോൾ തന്റെ ചിന്തയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിട്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു...

അൻഷുൽ: "അത്‌.. അ..അല്ല മോളെ , ഞാനല്ല, വല്യച്ഛൻ ആണ് നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഈ സന്തോഷം നൽകുന്നത്.. വല്യച്ഛനാണ് നമുക്കീ നല്ല വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വാങ്ങിത്തന്നത്.. നമ്മളെ സ്വന്തം പോലെ നോക്കുന്നത്.."

ഒരു നിയോഗം പോലെ അതേ സമയം തന്നെ ജയരാജ് തന്റെ ഷോർട്ട്സ് മാത്രം ധരിച്ചുകൊണ്ട് ആ കിടപ്പുമുറിയിലോട്ട് കടന്നു വന്നു...

ജയരാജ്: ''ഉംമ്മ്.. എന്താ ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ എന്നെക്കുറിച്ച് ഇവിടൊരു