Chapter Title : സ്വൈരിണിമാര്‍ [Master]

ജിന്‍സിയുടെയും പൂറുകള്‍ കിട്ടാനുള്ള സാധ്യത തേടാനുള്ള അവസരമായിരുന്നെങ്കിലും, ഈ പ്രേതമെന്ന സാധനം ശരിക്കും ഉണ്ടോ എന്നൊരു ശങ്കയും എനിക്കില്ലാതിരുന്നില്ല. ജീവിച്ചിരുന്ന സമയത്ത് പാവമായിരുന്ന അമ്മാവന്‍ മരണശേഷം പ്രതികരദാഹിയായി വന്ന് എന്റെ രക്തം വലിച്ചുകുടിക്കുമോ എന്നാര്‍ക്കറിയാം. അതും ദുരുദ്ദേശത്തോടെ അവിടേയ്ക്ക് പോകുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍.

എന്തായാലും അന്നുരാത്രി അത്താഴം നേരത്തെ കഴിച്ചിട്ട് സൈക്കിളില്‍ ഞാന്‍ ആന്റിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു. ചെല്ലുമ്പോള്‍ രണ്ടാളും എന്നെയും കാത്ത് സ്വീകരണമുറിയില്‍ത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഹോ, ഇവള് പറേവാരുന്നു നീ വരത്തില്ലാരിക്കുമെന്ന്. ഇന്നലെ രാത്രീലും കേട്ടടാ മോനെ എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദം. ഇന്നെങ്കിലും നേരെ ചൊവ്വിനെ ഒന്നുറങ്ങണം” എന്നെ കണ്ടപാടെ ആന്റി പറഞ്ഞു.

സ്വന്തം കൊഴുത്ത ശരീരം ഒരു ചെമന്ന നൈറ്റിയില്‍ മറച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ആന്റി. ജിന്‍സി ചുരിദാറില്‍ നിന്നും അരപ്പാവാട, ടീഷര്‍ട്ട് എന്നീ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു. അവളുടെ ചന്ദനനിറമുള്ള, കുഞ്ഞുരോമങ്ങള്‍ വളര്‍ന്ന കൊഴുത്ത കണംകാലുകള്‍ പൂര്‍ണ്ണ നഗ്നം. സോഫയില്‍ ചന്തികള്‍ അമര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ തുടകളുടെ കൊഴുപ്പും വണ്ണവും എന്റെ രക്തത്തിന്റെ സഞ്ചാരവേഗം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു. ഒരുകാര്യം ഞാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു; രണ്ടിനും അമ്മാവന്‍ മരിച്ചതിന്റെ യാതൊരു ദുഖവുമില്ല. സാധാരണമട്ടിലാണ്‌ ഇടപെടല്‍.

“എന്നാ ഉണ്ണാം മമ്മീ” ജിന്‍സി സ്വന്തം നിതംബങ്ങള്‍ സോഫയില്‍ നിന്നും ഉദ്ധരിച്ച ശേഷം ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ണാം. എന്നിട്ട് നേരത്തെ കിടക്കാം. വാടാ ബിന്നീ” ആന്റിയും ചന്തികള്‍ സോഫയില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

“ഞാനുണ്ടതാ ആന്റീ”

“യ്യോ ഉണ്ടിട്ടാന്നോ വന്നേ? അതെന്തൊരു ഏര്‍പ്പാടാ? ഞങ്ങള് നിനക്ക് തരാന്‍ മീന്‍ വറത്തുവരെ വച്ചു നോക്കിയിരിക്കുവാരുന്നു. നാളെ ശകലം ഇറച്ചി മേടിക്കണം എന്ന് മോള് പറേവേം ചെയ്തു” ആന്റി മൂക്കത്ത് വിരല്‍ വച്ച് ഞാനെന്തോ അതിക്രമം ചെയ്ത ഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ഒരാള്‍ മരിച്ചാല്‍ നാല്‍പ്പത് ദിവസം വീട്ടുകാര്‍ പച്ചക്കറികള്‍ മാത്രം കഴിച്ചു വ്രതം നോക്കണം എന്ന ചടങ്ങ് പൂറി ആന്റിക്കും കഴപ്പി മോള്‍ക്കും ബാധകമല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. ഇന്ന് മീനും നാളെ ഇറച്ചീം!

“ഓ, അവന്‍ നമ്മടെ ഒന്നും തിന്നത്തില്ലാരിക്കും. വല്യ ആളല്ലേ” ജിന്‍സി മുഖം വീര്‍പ്പിച്ച് പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“നാളെ ഉണ്ണാതെ വരാം ആന്റി. ഇനി ഞാനുണ്ടില്ല എന്ന പരാതി വേണ്ടല്ലോ” നിന്റേതും