Chapter Title : സ്വന്തം 2 [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

എല്ലാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞോ?
രമ്യ :ആം നമുക്ക് പോകാം നേരം ഒരുപാട് ആയി.ഇനി ആരോടും യാത്ര പറയണ്ട ഞാൻ എല്ലാരോടും പറഞ്ഞു.

രണ്ടുപേരും കാർ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ രമ്യ ശിവനേ ആൾക്കൂട്ടത്തിന് ഇടയിൽ നോക്കി എങ്കിലും ഒരിടത്തും കണ്ടില്ല.രമ്യയ്ക് ശിവനേ കാണാൻ സാധിച്ചില്ല എങ്കിലും അമ്പലകുളത്തിൻ്റെ സൈഡിൽ നിന്ന് കയറി വരുന്ന റിനിയെയും അവൾക്കു പുറകിൽ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ വരുന്ന ജനാർദ്ദനനെയും അവൾ കണ്ടു.

അവർകാറിൽ കയറി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.വണ്ടി അമ്പലത്തിൻ്റെ വലിയ കമാനവും പിന്നിട്ട് മുൻപോട്ട് പോകുമ്പോൾ ആരോ വഴിയിൽ നിന്ന് അവരെ കൈ കാണിച്ചു.ശിവൻ ആയിരുന്നു അത്. മാധവൻ കാർ നിർത്തി ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി.

ശിവൻ :മാധവാ നിങ്ങൾ ഇന്ന് തന്നേ തിരിച്ചു പോകുവാണോ
മാധവൻ :ഇന്ന് തന്നേ പോണം ശിവാ നാളെ ഒരു കമ്മറ്റി ഉണ്ട് കൂടാതെ പറമ്പിൽ നാളെ പണിക്കാര് കൂടുതൽ ഉള്ളതാ രാവിലെ അവരുടെ കൂടെ കുറച്ചു നേരം നിൽക്കണം
ശിവൻ :ഓഹ് തിരക്കാണ് അല്ലേ

മാധവൻ:മ്മ് അല്ല ശിവൻ എവിടരുന്നു ഇതുവരെ കുളിക്കാൻ പോയതാരുന്നോ.
ശിവൻ :ഞാൻ പാടത്ത് ഒന്ന് വീണു അപ്പോൾ കുളിച്ചിട്ടു പോരാം എന്ന് വെച്ച് (ഇത് പറയുമ്പോൾ രമ്യയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി തെളിഞ്ഞു)

രമ്യ :ശരി ശിവേട്ടാ നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട്

ശിവൻ അത് കേട്ട് ചിരിച്ചിട്ട് ഒരു പൊതി അവർക്കു നൽകി
ശിവൻ :പ്രസാദം ആണ് നിങ്ങൾ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോളൂ അപ്പോൾ ശെരി
മാധവൻ :ശരി അപ്പോൾ എവിടെ വെച്ചോ ഓഫീസിൽ വെച്ചോ നമ്മൾക്കു കാണാം.മക്കളോട് അന്യോഷണം പറഞ്ഞേരെ

ശിവൻ :ആയിക്കോട്ടെ
ഇത് പറഞ്ഞ് മാധവൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു രമ്യയും ശിവനും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു.

മാധവൻ ഇരുട്ടിനെ കീറി മുറിച്ചുകൊണ്ട് വളരെ വേഗം വണ്ടി തൻ്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടിച്ചു.യാത്രയിൽ നിശ്ശബ്ദയായിരുന്ന രമ്യയേ മാധവൻ തുടയിൽ നുള്ളി ശല്യം ചെയ്തു.പിന്നീട് കൈകൾ പതിയെ ആദ്യം രമ്യയുടെ മടിയിലും പിന്നീട് അത് അവളുടെ രഹസ്യ ഭാഗങ്ങളിലൂടെയും ഒക്കെ പരതി നടന്നു…

അവൾ അത് ആസ്വദിച്ചു കൈ എത്തിച്ചു മാധവന്റെ കുണ്ണയിൽ ഞെക്കി ഇരുന്നു.ഒൻപത് മണിയോടെ അവർ വൃന്ദാവനം എന്ന തങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വന്ന് കയറി.രമ്യ ഡാഷ്ബോർഡിൽ നിന്ന് താക്കോൽ എടുത്ത് കതക് തുറക്കാൻ ആദ്യം ഇറങ്ങി.കാർ പോർച്ചിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത് വന്ന മാധവൻ കാണുന്നത് പുറംതിരിഞ്ഞു കുനിഞ്ഞു പൂട്ട് തുറക്കുന്ന രമ്യയെയാണ്.