Chapter Title : സ്വന്തം 3 [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

കയറി.സ്വർഗീയമായ ആ ആനന്ദത്തിനു ശേഷം ക്ഷീണിച്ച് പരസ്പരം ആലിംഗനബദ്ധരായി ചുംബനങ്ങൾ കൈമാറിക്കൊണ്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു അവർ…

രണ്ടു പേരുടെയും ശരീരത്തിലൊരു നൂൽബന്ധം പോലുമില്ലായിരുന്നു… അതെല്ലാം ഹാളിൽ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട നിലയിലായിരുന്നു.രണ്ടു പേരും ചെറുതായി വിയർക്കുന്നുണ്ട് അപ്പോഴും. രമ്യ എഴുന്നേറ്റ് ഫാൻ ഇട്ടിട്ട് വന്ന് മാധവന്റെ രോമം നിറഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് കിടന്നു. എന്നിട്ട് ആ രോമത്തിൽ തലോടി കിടന്നു.

മാധവൻ :എന്റെ നെഞ്ചത്തേ രോമം മുഴുവൻ നീ പറിച്ച് എടുക്കുവോ?
രമ്യ :ആം ചിലപ്പോൾ ചെയ്യും നിങ്ങൾക്കെന്താ എൻ്റെ കെട്ടിയോൻ്റെ അല്ലേ
മാധവൻ :ഡീ നീ വാങ്ങിക്കും
രമ്യ :ഇന്ന് ഇനിയും ഞാൻ താങ്ങില്ല
മാധവൻ :ക്ഷീണിച്ചോ?
രമ്യ :പിന്നില്ലാതെ പ്രായമായില്ലേ
മാധവൻ :പക്ഷെ സ്റ്റാമിനയ്ക്ക് ഒരു കുറവും ഇല്ല
രമ്യ :പോ മനുഷ്യ
മാധവൻ :ശരിക്കും . എന്നാൽ ഇന്ന് ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല .കിടന്നോ
രമ്യ :ഹമ്
മാധവൻ :അഹ് ഇന്ന് എന്നേ ശ്രീജേഷ് വിളിച്ചാരുന്നു.
രമ്യ :എന്തിന് എന്ത് പറഞ്ഞു .

മാധവൻ :ഇന്ന് രാത്രിയിലെ ട്രെയിനിൽ കോയിമ്പത്തൂരിലേക്ക് പോകുവാണെന്ന്.
രമ്യ :എന്തിനാ അവൻ പോകുന്നത്
മാധവൻ :അവൻ മില്ലിലേയ്ക് പുതിയ ഒരു മിഷ്യൻ വാങ്ങാൻ പോകുവാണെന്ന് .നമ്മളും അവിടുന്നല്ലേ എടുത്തത് അതുകൊണ്ട് ആ കടയും കടകാരൻ്റെ നമ്പറും വാങ്ങാൻ.ഞാൻ അത് അയച്ചു കൊടുത്തു.

രമ്യ പതിയെ തലപൊക്കി നോക്കി എന്നിട്ട് നിവർന്നിരുന്നു.മാധവൻ നെറ്റി ചുളിച്ച് അവളെ നോക്കി.രമ്യയുടെ മനസ്സിൽ അന്ന് കുളക്കരയിൽ കണ്ട കാഴ്ച തെളിഞ്ഞു.അപ്പോൾ ഇന്ന് അവൻ അവിടെ ഇല്ല അല്ലേ .

രമ്യ :മാധവേട്ട എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട്
മാധവൻ :എന്താ
രമ്യ :ഞാൻ അച്ഛനെയും റിനിയെയും കാണാൻ പാടില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ കണ്ടു.രമ്യ അന്ന് കണ്ട കാഴ്ച്ച മാധവനോട് പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു.

എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് ഇരുന്ന മാധവൻ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.പിന്നീട് രമ്യയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചുമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചു
രമ്യ:എന്താ ചിരിക്കുന്നത്

മാധവൻ :പിന്നല്ലാതെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം അവരെ രണ്ടു പേരെയും പിടിച്ച് തല്ലണോ അതോ നാട്ടുകാരെ വിളിച്ചു പറയണോ
രമ്യ :അതല്ല ഞാൻ