Chapter Title : സ്വന്തം 6 [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

പറഞ്ഞ് കൊണ്ടുവന്നതാ എന്നെ

ഗോപിക (ചെറു ചിരിയോടെ ) മനസിലായി

മാധവൻ :അങ്ങനെ ആരും കൃഷി നശിപ്പിച്ച് കെട്ടിടം പണിയേണ്ട.

ആകെ കുറച്ചേ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കൃഷി ഒള്ളു അതും കളഞ്ഞ് വെല്ലതും തിന്നാൻ പഞ്ചാബിലെയും തമിഴ്‌നാട്ടിലെയും ലോഡും കൊണ്ട് വരുന്ന ലോറിയും നോക്കി പറയുന്ന വിലയ്ക് സാധനം വാങി കൊണ്ട് പോകും.

ആരും ഒന്നും നട്ട് നനച്ചുണ്ടാകില്ല.

നമ്മുടെ നാടിന് ആവിശ്യം കോൺക്രീറ്റ് കാടുകളല്ല.

ഗോപിക: എൻ്റെയും പോളിസി അതാ

മാധവൻ:ഇവിടെ എന്ന് വന്നു

ഗോപിക :ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച ഇവിടെ ജോയിൻ ചെയ്തു.

മാധവൻ :താമസം എവിടെയാണ്

ഗോപിക :ഞാൻ ഇവിടെ സ്കൂളിന് അടുത്തുളള ഒരു വീട്ടിൽ വാടകയ്ക്കു ഒരു വീട് എടുത്തു.

മാധവൻ :പിന്നീട് കാണുകയോ ശല്യം ചെയ്യുകയോ മറ്റോ ഉണ്ടായോ.

ഗോപിക:ഇല്ല.

പിന്നീട് ഒന്നുരണ്ട് വട്ടം ജംഗ്ഷനിലും അമ്പലത്തിലും ഒക്കെ വെച്ച് കണ്ടു നോക്കി പേടിപ്പിക്കും എന്നല്ലാതെ ശല്യമൊന്നും ഇല്ലാരുന്നു.

മാധവൻ :അപ്പോൾ കാണാം എന്താവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി.

(ഇത് പറഞ്ഞ് മാധവൻ അവിടെ കണ്ട ഒരു പേപ്പറിൽ തന്റെ നമ്പർ എഴുതി അവിടുന്ന് എണീറ്റു)

മാധവൻ അവിടെ നിന്നെറങ്ങി ക്യാബിൻ്റെ ഡോർ അടഞ്ഞപ്പോൾ ഗോപിക ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ച് നെഞ്ച് തടവി.

ക്രമാതീതമായി ഇടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഹൃദയം പതിയെ സാധാരണ നിലയിൽ ആയി.

അവൾ മാധവൻ പോയ വഴി നോക്കിയിട്ട് വീണ്ടും ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ മാധവൻ തന്നേയും കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

ചെന്നപാടെ അവരെയും ചീത്ത പറഞ്ഞിട്ട് അവിടെ നിന്നും പോയി.

ബാങ്കിൽ നിന്ന് നേരെ തൊടിയിലേക്ക് പോയ മാധവൻ പിന്നീട് വൈകിട്ട് വരെ അവിടെ പണിക്കാർക്ക് മേൽനോട്ടം നൽകിയും കണക്കു നോക്കിയും അവിടെ തന്നേ കൂടി.

മക്കളെയും വിളിച്ചു സംസാരിച്ചിട്ട് രമ്യയും ആയിട്ട് ആഹാരവും കഴിച്ചു കിടന്നു.

പകലിനെ ഭോഗിച്ചു ഇരുൾ തൻ്റെ കരിമ്പടം വിരിച്ചു നിസ്വനായി.

എങ്ങും നിശബ്ദം എങ്കിലും അങ്ങിങ്ങ് ചില ചീവീടുകളും നിശാ ജന്തുക്കളും മൗനം ഭേതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഇരുളിൽ മുങ്ങി കിടക്കുന്ന മുന്തിരി തോട്ടത്തിന് ഒത്ത നടുക്കയിട്ട് പണികഴിപ്പിച്ചിരുക്കുന്ന കാവൽമാടത്തിൽ റാന്തലിൻ്റെ അരണ്ട വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവിടെ .

ആ മുറിയിൽ പൂർണ നഗ്നരായ രണ്ടു പേർ ചുംബന മത്സരത്തിൽ ആയിരുന്നു.

അവളെ അയാൾ നിതംബത്തിൽ താങ്ങി ഉയർത്തി അധരങ്ങൾ നുണഞ്ഞു.

അധരപാനം നൽകുന്ന അനിർവ്വചനീ സുഖത്തിൽ നിലംതോടാതെ നിൽക്കുന കാലുകൾകൊണ്ട് അവൾ വായുവിൽ പ്രണയലേഖനമെഴുതി.