Chapter Title : സ്വന്തം 6 [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

രമ്യ:രണ്ട് ദിവസം പട്ടിണിയ്ക് ഇട്ടെന്നോ.

വെള്ളം പോലും തന്നില്ലേ ആരും.

റിനി :ഹമ് തന്നു വെള്ളമല്ല പകരം പാല്.

അത് തന്നത് എൻ്റെ കുടുംബത്തിൽ ഉള്ള ഒരാളും അല്ല വീട്ടിൽ ജോലിയ്ക് നിൽക്കുന്ന ലിസമ്മയും മോളും.

അവർ ആരും കാണാതെ പുറത്തെ ജനാല വഴി പേടിയോടെ ഒരു ഗ്ലാസ് പാലും രണ്ട് പഴവും വെച്ചിട്ട് പോകും.

പക്ഷേ അത് മാത്രമാണ് ആ ഒരു മുഴുവൻ ദിവസത്തേയ്ക്കും കഴിക്കാൻ കിട്ടൂ എന്ന് മാത്രം.

[രമ്യ റിനിയേ തന്നെ നോക്കി ഞെട്ടലോടെ നോക്കി നിന്നു.

എന്നിട്ട് അവൾ ബാക്കി കേൾക്കാൻ ആയിട്ട് റിനിയോട് പറഞ്ഞു.

]

റിനി:മൂന്നാം നാൾ തറയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന എന്നേ ആരോ മുഖത്ത് തട്ടുന്നത് അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഉറക്കം ഉണരുന്നത്.

രമ്യ : ആരായിരുന്നു അത്.

റിനി :(ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ) എൻ്റെ അപ്പൻ്റെ മൂത്ത പെങ്ങൾ ആനിയമ്മ.

എൻ്റെ അപ്പന് ലോകത്തിൽ ആരോടെങ്കിലും ഇത്തിരി ബഹുമാനം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ആനിയമ്മയോട് ആണ്.

കുഞ്ഞിലേ അമ്മ മരിച്ച എൻ്റെ അപ്പനെ അമ്മയായും പെങ്ങളേയും വളർത്തിയത് ആനിയമ്മയാണ്.

ആനിയമ്മ പറയുന്നതിന് അപ്പുറം എൻ്റെ അപ്പൻ ഒന്നും പറയില്ല.

രമ്യ :അവര് എന്തിനാണ് വന്നത്.

റിനി :ആനിയമ്മ വന്നത് ഒന്ന് വെച്ചാൽ എന്നേ രക്ഷിക്കാൻ കൂടിയാണ് പക്ഷേ ചുമ്മാ അങ്ങ് രക്ഷിയ്ക്കാൻ അല്ല.

രമ്യ :പിന്നേ ?

റിനി :പിന്നെന്തെന്നാൽ നല്ല കലക്കൻ ഒരു കച്ചവടമാർഗവും ആയിട്ടാണ് പുള്ളികാരി വന്നത്.

രമ്യ:കച്ചവടവോ

റിനി : ഹമ് കച്ചവട വസ്തു ഞാൻ ആണ്.

ആനിയമ്മ എന്നെ മുറിയിൽ നിന്ന് വിളിച്ച് പുറത്തു കൊണ്ടുവന്നു.

ഞാൻ ഇറങ്ങി ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ വീട്ടുകാർ എല്ലാരും ഉണ്ട്.

വീട്ടുകാർ മാത്രമല്ല കുടുംബക്കാരെല്ലാരും തന്നെ ഹാളിൽ ഉണ്ട്.

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അവരെല്ലാരും എന്നെ തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

ആനിയമ്മ എല്ലാവരുടയും മുമ്പിലൂടെ എന്നേ കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഭക്ഷണം അവിടെരുത്തി തന്നിട്ട് പുറത്തു പോയി കസിൻ പിള്ളേരും ആയിട്ട് സംസാരിച്ച് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയാട്ടി നിൽകുമ്പോൾ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത എൻ്റെ ഏതോ ഒരു കസിൻ പുറത്തേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി.

അവൾ കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്നിട്ട് അകത്തു കയറി പോയി.

ഒന്നും മനസിലാകാതെ പുറത്ത് നിന്ന് കാഴ്ച കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ.

അപ്പോളാണ് ലിസമ്മ ചേച്ചിയുടെ മകൾ ആരും അടുത്ത്