Chapter Title : സ്വന്തം [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

കണ്ടാൽ മതി
ഇത് പറഞ്ഞ് രമ്യ സ്റ്റേജിന്റെ സൈഡിൽ നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ അടുത്തേക്ക് ചിരിച്ചോണ്ട് പോയി.അതിന് ശേഷം അവർ ഇരുട്ടത്തൊട്ട് മാറി അപ്രതീഷമായി. എല്ലാ കൊല്ലവും ഇത് പതിവാണ് ഇനി എപ്പോൾ വരാനാണോ എന്ന് പറഞ്ഞ് നിർവികാരികതയോടെ മാധവൻ സ്റ്റേജിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.

എന്തോ ആരോ മൈകിലൂടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു എങ്കിലും മാധവന് അത് മനസിലായില്ല മാധവൻ സ്റ്റേജിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കർട്ടൻ ഉയരുന്നു.സ്റ്റേജിൽ ഗോപിക.മാധവൻ അവളെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി കണ്ടു.അവളുടെ നോട്ടവും അയാളിൽ പതിഞ്ഞു.അവൾ അവനൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച് എന്നിട്ട് പതിയെ നൃത്തം തുടങ്ങി.മാധവൻ ആ സൗന്തര്യ ശില്പത്തെ ആപാദചൂഡം നോക്കികണ്ടിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇതേ സമയം മാധവന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് പോയ രമ്യ സ്റ്റേജിന്റെ പുറകിൽ കൂടി വയൽ വരമ്പിലൂടെ നടന്ന് വയലിനു നടുവിലെ കലാപുരയിൽ എത്തി. അകത്തു വെട്ടം കണ്ടതിനാൽ ഉള്ളിൽ കയറിയ രമ്യ അവിടെ മുഴുവൻ നോക്കിയിട്ടും ആരെയും കാണാതെ നിരാശയോടെ പുറത്തിറങ്ങി.

പെട്ടന്ന് ബലിഷ്ടമായ ഒരു കൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ പിടിച്ചു അവളെ ചേർത്ത് നിർത്തി.
രമ്യ :എവിടെ ആയിരുന്നു ശിവേട്ട ഇത് വരെ ഞാൻ എവിടെല്ലാം തിരഞ്ഞു.

ശിവൻ :ഞാൻ വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം കാണാൻ സാധിക്കുന്ന എന്റെ സുന്ദരിയേ ഒന്ന് കാണാൻ ഒരുങ്ങാൻ പോയതായിരുന്നു. പിന്നേ ഇവിടെയും ഒരുക്കണായിരുന്നു.

രമ്യ :ഇങ്ങോട്ട് ആരേലും വരുവോ?

ശിവൻ :ആരും വരില്ല
ഇത് പറഞ്ഞു ശിവൻ രമ്യയെ തന്റെ നേരെ തിരിച്ചുനിർത്തി. ഇരുവരും ഗാഡമായിട്ട് പുണർന്നു.അയാൾ അകത്തു കടന്ന് വേഗം വാതിലടച്ച് അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു കൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചു വലിക്കാൻ തുടങ്ങി…