Chapter Title : സ്വന്തം 7 [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

പീഡിപ്പിക്കുവോന്നും അല്ലല്ലോ?

രമ്യ :ഛെ വൃത്തികേട് പറയല്ലേ മനുഷ്യാ

മാധവൻ :ഈ.... എഡി ശരിക്കും അവര് തമ്മിൽ അവിഹിതമല്ല മറ്റെന്തോ ആണെന്ന് തോന്നണു

രമ്യ :അഹ്

മാധവൻ :അല്ല റിനിയുടെ കഥപറച്ചിൽ എവിടെ വരെ ആയി

രമ്യ :ബാംഗ്ലൂർ വരെ ആയി

രമ്യ റിനി പറഞ്ഞതെല്ലാം മാധവനോട് പറഞ്ഞ് കേൾപ്പിച്ചു.മാധവൻ അതെല്ലാം മൂളികൊണ്ട് കെട്ടിക്കിടന്നു.ആ നേരം എല്ലാം അയാളുടെ കൈ അവളുടെ നെറ്റിയ്ക്കും അപ്പുറവും ആ വലിയ നിദംബത്തിൽ തലോടുകയും ചാലിലൂടെ വിരൽ ഓടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.കഥ പറഞ്ഞ് തീർന്നപ്പോളേക്കും ആ വിരൽ അവളുടെ കൂതി തുളയിൽ കേറിയിരുന്നു.അവൾക്ക് അത്

ശീലം ആയതിനാൽ ഒന്ന് ഇളകി കിടന്ന് അയാളോട് ചേർന്ന് പതിവ് പോലെ പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്തു കൊണ്ട് സ്വാതി ജയരാജിന്റെ രോമം നിറഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് മയങ്ങി.

ഇതേ സമയം അടുത്ത മുറിയിൽ കമച്ചൂടിൽ വിയർത്തു കൊണ്ട് പുളയുന്ന റിനി അവളുടെ തുടയിടുക്കിൽ നാക്കുകൊണ്ട് അവളുടെ രസിപ്പിക്കുന്ന കാമദേവനായ അവളുടെ അമ്മായിഅച്ചൻ.

റിനിയുടെ തേനരുവിയിൽ നിന്നും ഉറവപോലെ അമൃത് ജനാർദ്ദനന്റെ വായിലേക്ക് വീണു കൊണ്ടിരുന്നു.ഓരോ നിമിഷം കഴിയുന്തോറും ദേവികയുടെ അരക്കെട്ടിൽ വികാരത്തിന്റെ അഗ്നി സ്ഫോടനങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവളുടെ ഒരു കൈകൊണ്ട് തന്റെ കാമുകന്റെ മുടിയിഴകളെ കോതുകയും മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അവളുടെ നിറമാറിനെ ഞെരിക്കുകയും ചെയ്തുപോന്നു.

ജനാർദ്ദനൻ അവളുടെ രതി രസം നുകർന്ന് കൊണ്ട് അയാളുടെ നാവിനെ റിനിയുടെ ഉൾപൂവിലേക്ക് വീണ്ടും കയറ്റിക്കൊണ്ടു രസിക്കുന്നു, അവിടെയാകെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന തേൻ അയാൾ വലിച്ചു കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

റിനിയാകട്ടെ കിടക്കയിൽ കഴുത്തു ചരിച്ചു കിടന്നു കൊണ്ട് പുളയുന്നു.

ജനാർദ്ദനന്റെ മുഖം