Chapter Title : ? സ്വപ്നക്കുട്ടി ? [? ? ? ? ?]

വർഷം പിറകിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടെത്തി. മകന്റെ റോസ് നിറത്തിലെ ഇളം നാവു ആദ്യമായി തന്റെ മുലയിൽ തൊട്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും മാത്രത്വത്തിന്റെ ആനന്ദാശ്രു അന്ന് പൊഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ തനിയാവർത്തമെന്നോണം ഇന്നും ഈ നിമിഷത്തിൽ അർജുന്റെ നാവു സ്വപ്നയെ കൂർത്തു കല്ലിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകൾ ചപ്പി ഉറിഞ്ചി കുടിക്കുമ്പോ സ്വപ്നയുടെ മനസ് ആനന്ദകടലിൽ ചെറു തിരകൾ വന്നടിച്ചു.

അർജുൻ കൈകൾ കൊണ്ട് തംബുരു മീട്ടുന്ന പോലെ സ്വപ്നയുടെ മേനിയെ തഴുകി, വയറിലൂടെ, തടിച്ചുരുണ്ട കൈകളിലൂടെ ….. ഒടുക്കം സാരിയുടെ കുത്ത് ഒറ്റപ്പിടുത്തത്തിന് അഴിച്ചു. വികാരം കൊണ്ട് പൊറുതിമുട്ടിയ സ്വപ്നയുടെ യോനിയിൽ മദജലം തളംകെട്ടി, പിന്നെ തുടയിലേക്കൊഴുകി, സഹികെട്ട് അർജുൻ ആ മാറിലേക്കും കഴുത്തിലേക്കും ഉറ്റു നോക്കി, അഭൗമസൗന്ദര്യം തന്നെ തന്റെ അമ്മക്കുട്ടി. രൂപവടിവൊത്ത കഴുത്തും നെഞ്ചും. നനുനനുത്ത ചെമ്പൻ രോമങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങ്. ഇടതിങ്ങിയ മൂലയിടുക്ക്, മുലകൾ രണ്ടും ഒട്ടും തൂങ്ങാതെ ഉരുണ്ട് തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു. മുലയുടെ മധ്യത്തിൽ ഇരുണ്ട തവിട്ടു നിറത്തിൽ വിശാലമായ ഏരിയോള, അതിനു നടുവിൽ കരിവണ്ടിനെപ്പോലെ മുഴുത്ത മൂലക്കണ്ണ്, ആർക്കും ഒന്നു. ചപ്പിക്കുടിക്കാൻ തോന്നുന്ന മാതിരി ഇനം.

അർജുൻ അമ്മയുടെ മാറിൽ നിന്നും അനങ്ങാതെ അമ്മയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. വീണ്ടും അമ്മയുടെ നഗ്നമേനി മകന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു. ഒരാലംബം കിട്ടാൻ കൊതിച്ചിരുന്നതു പോലെ ആയിരുന്നു സ്വപ്നയുടെ പെരുമാറ്റം ഒരു ഗാഢാലിംഗനത്തിന്റെ ഒടുവിൽ അർജുൻ സ്വപ്നയെ അകറ്റി. ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. അർജുന്റെ നോട്ടം അഭിമുഖീകരിക്കാനാവാതെ സ്വപ്ന മുഖം താഴ്ത്തി. അവൻ അമ്മയുടെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി.

“സ്വപ്നകുട്ടി…..പറ എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ?”

“ഉം……” സ്വപ്ന അസ്പഷ്ടമായി മൂളി…

“എന്നെ ജീവനാണോ… എന്റെ സ്വപ്നകുട്ടിക്ക്…”

“എന്റെ മാത്രമല്ലെ….”

“അതെ എന്റെ ചെക്കാ…”

“പിന്നെന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നത്?”

“ഞാൻ നിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തല്ലോ.. നമുക്കിടയിൽ ഒരിക്കലും…..സംഭവിക്കാൻ….”

സ്വപ്ന വീണ്ടും കരയാൻ ഒരുമ്പെടുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ അർജുൻ അവളുടെ മുഖം തന്റേതിനോടടുപ്പിച്ചു. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാതെ സ്വപ്നയും ഒരു നിമിഷം പകച്ചു. അർജുൻ അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകൾ തന്റേതിനോട് ചേർത്തു നിർത്തി, ഉമ്മ വെച്ചു….വെച്ചില്ല എന്ന മട്ടിൽ. സ്വപ്നയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിമ്മിട്ടം അർജുൻ