Chapter Title : സ്വപ്നങ്ങൾ നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗ കുമാരികൾ

വീണ്ടും പറയും ഇപ്പോളും കൊച്ചു കുട്ടിയെന്ന വിചാരം എന്ന്. ഇതൊക്കെയാണേലും ഞങ്ങടെ രണ്ടാളുടെയും പൊന്നോമനയാ ഞങ്ങടെ നന്ദുട്ടി എന്ന് ഞങൾ വിളിക്കുന്ന നന്ദിനി.

"ആഹാ! ഫോട്ടോയും നോക്കി ഇരിപ്പാണോ". "ആ ടി വീ ടെ റീമോർട് ഒന്ന് തന്നെ ഡോക്ടറേ". സോഫയിൽ എന്‍റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു നന്ദുട്ടി ചോദിച്ചു.

"ആഹാ എണിറ്റു വന്നോ. നിനക്കു പഠിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ലേ". ഞാൻ മോളോട് ചോദിച്ചു.

"ഇല്ലെന്നേ. ആ റീമോർട് ഒന്ന് തന്നേ" അവളുടെ മറുപടി.

"ഞാൻ ഒന്ന് ന്യൂസ് കണ്ടോട്ടെ മോളെ". എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ ചാനൽ പിന്നെയും മാറ്റികൊണ്ടിരുന്നു.

"അതിനു പപ്പാ ടി വി ഓണാക്കി, ഫോട്ടോയിൽ നോക്കി സ്വപ്നം കാണുവല്ലായിരുന്നോ'. അവൾ ലേശം ചൊടിചു.

"പോയെ നന്ദുട്ടി. അടുക്കളയിൽ പോയി അമ്മയെ സഹായിക്കും". ഞാൻ ഇപ്പോൾ റിമോട്ട് തരുന്നില്ല.

വെറുതെയെകിലും അവളുമായി വഴക്കിടാൻ ഒരു രസമാ. ഇടക്ക് ആ പതിവ് എനിക്കുള്ളതാ. എപ്പോഴത്തെയും പോലെ ഒടുവിൽ അവൾക്കു വഴങ്ങി കൊടുക്കണം എന്ന് എനിക്കറിയാം. അവൾ എന്‍റെ കയ്യിൽ നിന്നും റീമോർട് തട്ടിപ്പറിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു. ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ അത് എന്റെ വലത്തേകൈയിലേക്കു മാറ്റി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു . അവൾ എന്‍റെ ദേഹത്ത് ചാഞ്ഞു പിന്നെയും റീമോർട് കൈക്കൽ ആക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു. ഞാൻ അത് പിന്നെയും അവളിൽ നിന്നും മാറ്റി പിടിച്ചു.

"എന്താ പപ്പാ ഇതു"

റീമോർട് കൈക്കൽ ആക്കാൻ പിന്നെയും അവൾ ശ്രെമം തുടർന്നുകൊണ്ട് ഇരുന്നു. അവളെ അരിശം കേറ്റാൻ എനിക്ക് പണ്ടേ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ പിണങ്ങിപോകുമ്പോൾ വിളിച്ചു അടുത്ത് ഇരുത്തി അവൾക്കു വേണ്ടത് കൊടുക്കും. ഇത്തവനെ അവൾ വിടുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല. അവൾ എന്‍റെ ദേഹത്ത് കേറി ഇരുന്നു റീമോർട് മേടിക്കാൻ ഉള്ള ശ്രെമത്തിൽ ആണു

"എന്താടി ഈ കാട്ടുന്നേ. ഇപ്പോളും കൊച്ചു കുട്ടിയാണെന്നാണോ വിചാരം. പോത്തുപോലെ വളർന്നിട്ടും കുട്ടിക്കളി മാറിയിട്ടില്ല. അതിനൊപ്പം കിടന്നു തുള്ളാൻ ഒരു പാപ്പയും" ലക്ഷ്മി അടുക്കളയിൽ നിന്നും വന്നുകൊണ്ടു ഞങൾ രണ്ടാളോടുമായി പറഞ്ഞു. അവൾ എന്‍റെ ദേഹത്ത് നിന്നും ഇറങ്ങി എന്റെ അടുത്ത് സോഫയിൽ ഇരുന്നു.

നന്ദുട്ടി എൻറെ മുഖത്തു നോക്കി