Chapter Title : സ്വർഗവാതിലിന്റെ താക്കോൽ [കഴപ്പൻ]

അരയിൽ  മൂർഖൻ പത്തി വിടർത്തി..

(എന്നിട്ടും അമ്മയുടെ  വെട്ടത്തു വരത്തില്ല, രാധേച്ചിയുടെ മുലയും.... അതൊരു  ഒന്നൊന്നര  മുല തന്നെ... പക്ഷെ പെങ്ങളു കുട്ടിയുടേതിലും വലുതുമാ )

കിടക്കും മുമ്പ്, എത്ര തവണ രാധേച്ചിക്കായി  പാലഭിഷേകം നടത്തി എന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ പോലും ആവുന്നില്ല....

പിന്നീട്  രാധ  രാജേഷിനെ കണ്ടപ്പോൾ അന്നത്തെ  വേഷത്തെ കുറിച്ചോർത്തു ഒരു ചളിപ്പോ ചമ്മലോ  മുഖത്തു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല  "ഇതൊക്കെ ഇവർക്കുള്ളതല്ലേ " എന്ന ഭാവമാണ് രാധേച്ചിക്ക്.........................................................................

കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞു ഒരു ദിവസം  രാധേച്ചി  വീട്ടിൽ വന്നു.

രാധേച്ചി വീട്ടിൽ വന്നാൽ പോകും വരെ  രാജേഷിന്റെ മനസ്സ് അവിടായിരിക്കും..... അവരുടെ  സംഭാഷണം കേൾക്കാൻ  കാതോർത്തു  നിൽക്കും...

"ചേച്ചീ... രാജേഷില്ലേ? "

"ഉണ്ട്... വിളിക്കണോ? "

"വിളിക്കയൊന്നും വേണ്ട... ചേച്ചി ഒന്ന് പറഞ്ഞാ മതി "

"എന്താ  രാധേ... അവൻ വല്ല കുഴപ്പവും....? "

"അയ്യോ... ഇല്ല ചേച്ചീ... അതേ.... മൂന്നാല് ദിവസം  കുമാരേട്ടൻ വീട്ടിൽ കാണില്ല... "

"അതെന്താ  പുതിയ കാര്യമാണോ? "ഇടക്ക് കേറി  രാജേഷിന്റെ അമ്മ ചോദിച്ചു

"അതല്ല  ചേച്ചീ, വെക്കേഷൻ അല്ലേ... കൂടെ വരുന്നെന്ന്  മോന് ഓരേ  നിർബന്ധം... ഒടുക്കം  ഏട്ടൻ സമ്മതിച്ചു. നാളെ പോകും... നാളെ തൊട്ട് 4 നാൾ രാജേഷിനോട്  അവിടെ വന്ന് കിടക്കുമോ  എന്ന് ചോദിക്കാനാ... "

ഇത് ഒളിഞ്ഞു കേട്ട  രാജേഷിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുമിച്ച് നൂറ് ലഡു പൊട്ടി.... ജവാൻ ജെട്ടിയുടെ നിയന്ത്രണം ഇല്ലാഞ്ഞത് കാരണം, ഇരു തുടകളിലും മാറി മാറി തല്ലിക്കൊണ്ട്  രാധയുടെ വരവറിയിച്ചു.

സന്തോഷ സൂചകമായി  രാജേഷ് അൽപം പോലും അമാന്തിക്കാതെ  വാണമടിച്ചു,