Chapter Title : സ്വര്‍ഗ്ഗം കാണിച്ചുതന്ന അമ്മായിയച്ചന്‍ [പൊന്നപ്പന്‍]
കുളമായോ... ഞാന്‍ കണ്ട സ്വപ്നമെല്ലാം വെറുതെയാകുമോ... എന്തെല്ലാം സ്വപ്നങ്ങളാവുമോ..
കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്നു തന്നെ പൂറിന്‍റെ കടിമാറ്റണം എന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതുവരെ ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല..ഇന്ന് രാത്രി എന്തായാലും ചേട്ടനെ കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കണം..ഈ മൈരന് ഇതിനുള്ള കഴിവില്ലേ ...ദൈവമേ എന്‍റെ ജീവിതം...
അങ്ങനെ രാത്രി ഞാന്‍ തന്നെ മുന്‍കൈ എടുത്ത് ചേട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അടുത്തേക്ക് കിടന്നു ചോദിച്ചു..അതേയ് ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ മതിയോ ..നമ്മള്‍ ഭാര്യാ ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാരാ..
എനിക്ക് ചില ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെയുണ്ട് ..അപ്പോള്‍ ചേട്ടന് പറഞ്ഞു..നോക്ക് അനിതേ എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം തരണം കുഞ്ഞ് ഒന്നും ഇപ്പഴേ വേണ്ട. എനിക്ക് വീടുപണിയും കല്യാണവും എല്ലാമായി കുറച്ച് ബാധ്യത യുണ്ട് അത് തീര്‍ന്നിട്ട് മതി ...അതിനെന്താ കൊച്ച് ഇപ്പഴേ വേണമെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..
അതിനൊക്കെ എന്തെല്ലാം മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, കോണ്ടം ഉപയോഗിച്ചാല്‍ പോരേ..ചേട്ടാ...അതൊക്കെ സേഫ് അല്ലാ..എന്നാല്‍ ചേട്ടന് വരാറാവുമ്പോള്‍ പുറത്തേക്ക് കളഞ്ഞാല്‍ പോരെ.
അതൊന്നും ശരിയാവില്ല അനിതേ..ചിലപ്പോ എങ്ങാനും പിടിച്ചാലോ ...നമുക്ക് സാവധാനം എല്ലാം ചെയ്യാം നീ സമാധാനത്തോടെ നില്‍ക്ക്..എനിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും എല്ലാം വന്നു..ഈശ്വരാ ഈ മൈരന് എന്തൊക്കെ ഈ പറയുന്നത് ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു..എന്നിട്ട് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു. എന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെ അസ്ഥമിക്കുകയാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ കരഞ്ഞു...
രാവിലെ എണീറ്റപ്പോള്‍ ചേട്ടനെ കാണാനില്ല..ഞാന്‍ അവിടെ യൊക്കെ അനേഷിച്ചു. കുടുംബക്കാരൊക്കെ ഇന്നെ പോയിരുന്നു. പിന്നാമ്പുറത്ത് അച്ചന്‍ റബ്ബര്‍ഷീറ്റിന്‍റെ പണിയിലാണ്..ഞാന്‍ അച്ചനോട് ചേട്ടനെ അന്വേഷിച്ചു അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു അവന്‍ ഇന്ന് മുതല്‍ ജോലിക്ക് പോയിത്തുടങ്ങും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ..അപ്പൊ മോളോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ...
ഇല്ല എനിക്ക് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി, അച്ചന്‍
💬 Comments
View all comments