Chapter Title : സ്വയംവരവധു [കൊമ്പൻ]

ബെഡ്‌റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്ന നന്ദിനി, ധ്വനിയെ വിളിച്ചു.

“മാറങ്ങോട്ട് ….” കാമുകന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറികൊണ്ട്, ധ്വനി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.

“ഏട്ടനെവിടെ മോളെ… ”

“അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടമ്മേ …..”

“ഉം, ഏട്ടൻ മോളോട് അധികം സംസാരിക്കത്തിൽ വിഷമിക്കണ്ട ട്ടോ, അദ്ദേഹം അങ്ങനെയാണ്…..”

“എനിക്കറിയാം അമ്മെ ….”

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ധ്വനിയുടെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു നന്ദിനി, തന്നെ വെയ്റ്റ് ചെയുന്ന കാറിലേക്ക് കയറി.

അവൾ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ പിറകിൽ തന്നെ അനന്തൻ, ഞെട്ടലോടെ അവൾ കുശുമ്പോടെ ഏട്ടന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകുത്തികൊണ്ട് “പേടിപ്പിച്ചല്ലോ മാഷെ ...”

“ഇങ്ങു വാടി ….”

“ആഹ് ഇപ്പൊ വേണ്ട ….പ്ലീസ് ഏട്ടാ ...”

അവളെ ഇരുകൈയിലും പൊക്കിയെടുത്തുകൊണ്ട് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോ, അനന്തൻ ധ്വനിയുടെ മുഖത്തുള്ള നാണവും പേടിയും ആകാംഷയും കണ്ടു രസിച്ചു. അവളെ ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട്……

ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്ന ധ്വനി, മുഖത്ത് പടർന്ന വിയർപ്പ് തുടിച്ചു. എന്താണിപ്പോ കണ്ടതെല്ലാം ...ഛീ …..അവൾ തുടയുടെ ഇടയിലെന്തോ നനവ് ഊറി വരുന്നത് തൊട്ടു ….ങ്ങും ….ങ്‌ഹും ..... പാന്റി മുഴുവനും നനഞ്ഞു …. അതവൾ ഊരി കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് മണത്തപ്പോൾ, എന്തൊരു ഒഴുക്കാണ് ...എല്ലാത്തിനും കാരണം തന്റെ മാഷാണെന്നു ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ചിരിപൊട്ടി. വീണ്ടുമവൾ ഉറങ്ങാനായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പുതപ്പുമൂടി കിടന്നു.

മനസിലെ പ്രണയം മുളപൊട്ടിയ നാൾ മുതൽ അതിനു കാരണമായ തന്റെ മാഷിനെ കാണാനും മിണ്ടാനും ധ്വനി ഒരുപാടു കൊതിച്ചിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ കഴുത്തിൽ താലിയുള്ളപ്പോളും മനസ് കൊതിക്കുന്നത് തന്റെ മാഷിനെ കൊതിതീരെ പ്രേമിക്കാനാണ്, പക്ഷെ അമ്മയും അമിത്തും വരുന്ന നാൾ വരെ