Chapter Title : സ്വയംവരവധു [കൊമ്പൻ]

“അമ്മയും ഏട്ടനും വരുമ്പോ എന്നെ കാണാത്ത പോലെ നടക്കുമോ ഇനി ??”

“അത് മോളെ ….. നിന്നെയെനിക്ക് ജീവനാണ്, പക്ഷെ അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ചൊന്നും വയ്യ, എനിക്ക് കൈവിട്ടുപോകും ചിലപ്പോ ….അത്രയ്ക്കിഷ്ടമാണ്….”

“അതൊന്നും കേൾക്കണ്ട. അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ചെന്റെ നെറ്റിയിലോ കവിളിലോ ചുംബിക്കണം. ഏട്ടനെന്നെ തുറന്നു സ്നേഹിക്കണം, ആരുമില്ലാത്തപ്പോ എന്റെ കാമുകനായി മാറുകയും വേണം….”

“മോളെ നീയിപ്പറയുന്നത് ...”

അനന്തനെ വാക്കുകൾ മുഴുമിക്കാനാവാതെ ധ്വനി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് അവളുടെ തേൻ കിനിയും ചുണ്ടുകളെ ചേർത്തു. അനന്തൻ അവളെ ഇരുകയ്യും കൊണ്ട് നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുമ്പോൾ അവളുടെ നിറമാറു അനന്തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ഇരുവരും ചുണ്ടും നാവും കൊണ്ട് മത്സരിച്ചു ചുംബിക്കുന്നത് തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

“മാഷെ ….”

“ധ്വനി..”

“ഇപ്പൊ എന്തിനാ ഞാൻ ചുംബിച്ച മനസിലായോ …”

“ഉഹും അറിയില്ല!”

“എന്നെ എന്റെ മാഷിന് മുഴുവനായും തരണം!”

“വേണോ മോളെ….”

“മാഷിന് മോഹമില്ലേ എന്റെകൂടെ ഒരു പുതപ്പിന്റെയുള്ളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ….രണ്ടാൾക്കും കൂടെ വിയർപ്പൊഴുക്കും വരെ…..”

“മോളെ, പിന്നെ നിനക്ക് അവന്റെയൊപ്പം കഴിയുമ്പോ നോവില്ലെടി നിന്റെ നെഞ്ച് ?”

“ഒരൂസം എങ്കിൽ ഒരൂസം…..എനിക്കുമോഹിച്ചപോലെ മാഷിന്റെയൊപ്പം…” ധ്വനി വിങ്ങി തുടങ്ങിയതും അനന്തനവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

“അമിത്തിനെ ഓർത്തു വിഷമിക്കുമായിരിക്കും… പക്ഷെ അപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഒരു കോണിൽ ഇപ്പൊ ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ സന്തോഷവും സുരക്ഷിതത്വവും ഉണ്ടല്ലോ. അത് ഞാൻ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ എന്നും സൂക്ഷിച്ചു വെക്കും!”

ധ്വനിയുടെ ചുണ്ടുകളെ അനന്തൻ മൃദുലമായി ചുംബിച്ചു, അവളുടെ ദേഹം അനന്തന്റെ ദേഹവുമായി ചേർന്നു. ധ്വനിയെ തന്റെ കരങ്ങൾ കൊണ്ട് അനന്തൻ ലാളിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണീരു ഒഴുകിയിറങ്ങിയ മുഖത്ത്