Chapter Title : സ്വയംവരവധു [കൊമ്പൻ]

ടവൽ ചുറ്റി കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ഇരുമുലകളെയും അമർത്തി നാണിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ വാർഡ്രോബ് തുറന്നു. രാത്രിയിൽ അവൾ ബ്രാ ഇടാറില്ല, അവളൊരു പിങ്ക് ടീഷർട്ടും ബ്ലാക്ക് കോട്ടൺ പാവാടയുമിട്ടുകൊണ്ട് തലയിണയിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. 9 ആം ക്‌ളാസിലേക്ക് അവളുടെ ഓർമ്മകളെത്തി….

“എവിടെ നോക്കിയാണ് ഇരിക്കുന്നുന്നത്… ധ്വനി..”

അവളുടെ തലയിലേക്ക് അനന്തൻ മാഷിന്റെ കയ്യിലെ ചോക്ക് കഷ്ണം വന്നു പതിച്ചു.

“ചെല്ല് ഈ പ്രോബ്ലം സോൾവ് ചെയ്യ്..” ബോർഡിലേക്ക് ചൂണ്ടിയത് പറയുമ്പോ ധ്വനിയുടെകൈകൾ വിറച്ചു. സ്വതവേ കണക്കിൽ അത്ര താല്പര്യമില്ലതിരുന്ന അവളുടെ മനസിലേക്ക് സ്വപ്നത്തിലെന്ന പോലെ ഒരു പുരുഷനെ ഇടക്കിടെയാവൽ കണ്ടിരുന്നു...

“അറിയില്ല അല്ലെ ??” ബോർഡിന്റെ അരികിൽ നഖം കടിച്ചുകൊണ്ട് അനന്തൻ മാഷിനെ തന്നെ കരുണയോടെ നോക്കുന്നയവളെ പിന്നീടൊന്നും ശാസിക്കാൻ അയാൾക്കായില്ല….

“ചെന്നിരിക്ക്….വൈകീട്ട് ക്‌ളാസ് കഴിയുമ്പോ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എന്നെ വന്നു കണ്ടിട്ട് പോയാ മതി...”

കടക്കണ്ണിലെ കണ്ണീരു തുടച്ചവൾ അഭിമാനത്തിനേറ്റ കളങ്കവുമായി ബെഞ്ചിൽ ചെന്നിരുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടു കുട്ടികൾ അവളെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. ക്‌ളാസ്സിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയും മുടിയുമുള്ള പെണ്ണെന്ന അഹങ്കാരം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നത് സത്യമാണ്. പക്ഷെ ഓർക്കാപുറത്തിങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്നവളോർത്തില്ല….

അവൾ വൈകീട്ട് ക്‌ളാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുജിതയെയും കൂട്ടി സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് ചെല്ലാൻ തുടങ്ങിയതും, സുജിതെയുടെ അച്ഛൻ ഗേറ്റിനരികിൽ എത്തിയിരുന്നു. “ശെരി നീ പൊയ്ക്കോ ..ഞാൻ സാറിന്റെ ബാക്കിയുള്ള വഴക്കുകൂടി കേട്ടിട്ട് പോയ്കോളാം ...”

“എന്താ ...ധ്വനി ...നീ 9 ഇൽ അല്ലെ ...ഇങ്ങനെ ഉഴപ്പിയാലോ ...കഴിഞ്ഞ ഏകസാമിന്‌ സത്യത്തിൽ നിന്ന് 3 മാർക്ക് കുറവായിരുന്നു ...പിന്നെ എനിക്കെന്തോ നിന്നെ തോൽപിക്കാൻ തോന്നിയില്ല ...ഇത്തവണ ...അങ്ങനെ ഉണ്ടായാൽ ഞാൻ