Chapter Title : ടൈംമെഷീൻ 3 [KOchoonj]

ഒഴുക്കി.. കാർത്തിക് കണ്ണുകൾ തുറന്നു..പഴയ ഒരു തുണിയാൽ കുട്ടനെ ഒന്നു തുടച്ചു.. ഇതൊന്നും മനസിന്‌ ആശ്വാസമേകുന്നില്ല.. രാവിലത്തെ ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞു കിടന്നതാണ്... ദേവയാനി തയ്യൽ കളാസ്സിൽ പോയിട്ടുണ്ടാകും.. രാവിലെ ഭക്ഷണം വിളമ്പിത്തന്നതും അവളാണ്.. ജാനകിച്ചേച്ചി ഇപ്പൊ പഴയപോലെതന്നെ നടക്കാനൊക്കെ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.. മുറിവ് ഉണങ്ങിയിട്ടുണ്ടാക്കും.. എന്നാലും അന്നത്തെ സംഭവം കഴിഞ്ഞേൽപിന്നെ ഒന്നു സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല.. അല്ലാ.. താൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറുകയായിരുന്നു എന്നവൻ ഓർത്തു.. എന്തോ.. ആ മുഖത്തേക്ക്‌നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ പിൻവാങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.. മനസിൽ അടക്കാനാവാത്ത വികാരം തിരയടിക്കുമ്പോഴും എന്തോ തടസങ്ങൾ പോലെ.. തന്റെ പെരുമാറ്റം ജാനകിച്ചേച്ചിയിലും വിഷമം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട് എന്നു കാർത്തിക്കിന്‌ തോന്നി.. പക്ഷെ കഴിയുന്നില്ല.. തന്നെ ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്നത് ആ ശരീരമാണെന്നു അവനറിയാം.. തലയെ മത്തുപിടിപ്പിക്കാൻ പോന്ന ആ ശരീരത്തിൻറെ മാദക ഗന്ധം..പക്ഷെ ആ മുഖത്തുനോക്കാൻ കഴിയാതെപോകുന്നതെന്താണ്... താൻ ആദ്യമായി വികാരത്തോടെ സ്പർശിച്ച സ്ത്രീ ആയതുകൊണ്ടാണോ... തന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആ സ്ത്രീയെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് മനസിലാക്കി അവൻ എഴുന്നേറ്റു.. ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ മനസിലെന്താണെന്നു കാർത്തിക്കിന്‌ മനസിലായില്ല.. മുന്നിലെ വരാന്തയിൽ നാരായണമേനോൻ ഇരിപ്പൊണ്ട്. ജാനകിച്ചേച്ചീടെ ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.. ദേവയാനി തയ്യലിന് പോയിട്ടുണ്ടാകും..

" ജാനകിച്ചേച്ചി എവിടെ.. ഇവിടൊന്നും കാണുന്നില്ലലോ.." കാർത്തിക് അതുചോദിച്ചപ്പോൾ നാരായണമേനോൻ തലതിരിച്ചു നോക്കി.. "എന്താ.. കണ്ണന് വിശക്കുന്നുണ്ടോ.. രാവിലെ ഒന്നും കഴിച്ചില്ല്യേ.." "ഏയ്.. അതല്ല.. ചേച്ചിയെ ഇവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല.." "അവൾ കുളപ്പുരയിലേക്ക് പോയതാ.. അവിടെ തുണിതരങ്ങളൊക്കെ കഴുകുന്നുണ്ടാകും.. മോൻ അങ്ങോട്ടു ചെന്നു നോക്കിക്കൊള്ളു.." കാർത്തിക് വരാന്തയിൽനിന്നിറങ്ങി കുളപ്പുരയിലേക്ക് നടന്നു. തറവാടിന്റെ ഇടതുഭാഗതായാണ് കുളപ്പുര.. ജാനകിച്ചേച്ചിയെ കണ്ടിട്ടു എന്തു പറയണമെന്നോ ചെയ്യണമെന്നോ നിശ്ചയമില്ല.. എന്തായാലും അവൻ