Chapter Title : ടീച്ചർ കഴപ്പിയാണ് [നിമിഷ]

പറയരുത്”. അവൻ എന്റെ കാലിൽ വീണു കരഞ്ഞു. ഞാൻ അവനോട് വിശദമായി കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു, “സത്യം പറ, ഇത് എത്ര കാലമായി തുടങ്ങിയിട്ട്?”. “ഇതാദ്യമായിട്ടാണ് മിസ്സേ. ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവൂല. പ്ലീസ്, മിസ്സ്. ഇതാരോടും പറയല്ലേ, മിസ്സ് “അവൻ കെഞ്ചി പറഞ്ഞു.

“ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. നീ ഇപ്പൊ പൊയ്ക്കോ ഈ ക്യാമറയും മെമ്മറി കാർഡും എന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കട്ടെ, ഇത് പ്രിൻസിപ്പലിന് കൊടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിക്കട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അവനെ പറഞ്ഞയച്ചു.

രാത്രി വീട്ടിലെത്തി മെമ്മറി കാർഡ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരും നീട്ടി നീട്ടി പെടുക്കുന്നതിന്റെ വീഡിയോ കൃത്യമായി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസിലായി. ഞാൻ ചില തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തിട്ടാണ് പിറ്റേദിവസം സ്കൂളിലേക്ക് പോയത്.

അരുൺ അന്ന് സ്കൂളിൽ വന്നില്ല. ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് അവന്റെ ക്ലാസ്സ് ടീച്ചറുടെ കയ്യിൽ നിന്നും അവന്റെ വീട്ടിലെ നമ്പർ വാങ്ങി വിളിച്ചു നോക്കി. അവൻ തന്നെയാണ് ഫോണെടുത്തത്.

“പ്രിൻസിപ്പലിനോട് ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല, പക്ഷെ എനിക്ക് നീ കുറച്ച് ഹെല്പ് ചെയ്യേണ്ടി വരും” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എന്ത് ഹെല്പ് വേണമെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യാം. പ്ലീസ് മിസ്സ്, ഇതാരോടും പറയരുത്” അവൻ പറഞ്ഞു. “ഓക്കേ, എന്നാൽ നീ നാളെ സ്കൂളിൽ വരണം. വൈകീട്ട് സ്കൂൾ വിട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ പഴയ ഗേൾസ് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ വരണം. അവിടെ എത്തിയിട്ട് പറയാം നീ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന്”. ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

പിറ്റേ ദിവസം സ്കൂൾ വിട്ട് അവൻ എന്നെയും കാത്തു ഗേൾസ് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ നില്പുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിൽ നിന്നും