Chapter Title : ടീച്ചർ കഴപ്പിയാണ് [നിമിഷ]

എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അവനെ പറഞ്ഞയച്ചു.

രാത്രി വീട്ടിലെത്തി മെമ്മറി കാർഡ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരും നീട്ടി നീട്ടി പെടുക്കുന്നതിന്റെ വീഡിയോ കൃത്യമായി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസിലായി. ഞാൻ ചില തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തിട്ടാണ് പിറ്റേദിവസം സ്കൂളിലേക്ക് പോയത്.

അരുൺ അന്ന് സ്കൂളിൽ വന്നില്ല. ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് അവന്റെ ക്ലാസ്സ് ടീച്ചറുടെ കയ്യിൽ നിന്നും അവന്റെ വീട്ടിലെ നമ്പർ വാങ്ങി വിളിച്ചു നോക്കി. അവൻ തന്നെയാണ് ഫോണെടുത്തത്.

“പ്രിൻസിപ്പലിനോട് ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല, പക്ഷെ എനിക്ക് നീ കുറച്ച് ഹെല്പ് ചെയ്യേണ്ടി വരും” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എന്ത് ഹെല്പ് വേണമെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യാം. പ്ലീസ് മിസ്സ്, ഇതാരോടും പറയരുത്” അവൻ പറഞ്ഞു. “ഓക്കേ, എന്നാൽ നീ നാളെ സ്കൂളിൽ വരണം. വൈകീട്ട് സ്കൂൾ വിട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ പഴയ ഗേൾസ് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ വരണം. അവിടെ എത്തിയിട്ട് പറയാം നീ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന്”. ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

പിറ്റേ ദിവസം സ്കൂൾ വിട്ട് അവൻ എന്നെയും കാത്തു ഗേൾസ് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ നില്പുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിൽ നിന്നും കുറച്ചു ദൂരെ ഒരു കുറ്റിക്കാട്ടിന് അപ്പുറത്തായിരുന്നു പഴയ ടോയ്‌ലറ്റ്‌ കെട്ടിടം. ഇപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് ആരും പോകാറില്ല. അവൻ എന്നെയും കാത്തു പേടിച്ച് അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അന്ന് ഒരു പിങ്ക് സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത് എന്റെ പൊക്കിൾ കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ് പ്ലീറ്റ് കുത്തിയത്.

ഞാൻ അടുത്തെത്തിയതും അവൻ എന്റെ വടയിൽ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്! “ഇത്രയും തോന്നിവാസം കാണിച്ചിട്ടും ചെറുക്കന്റെ കണ്ണ് വേണ്ടാത്തയിടത്തുതന്നെയാണല്ലോ?” ഇതു കേട്ടതും അവൻ വീണ്ടും വിരണ്ടു. ശരിക്കും അവനെ വീഴ്ത്താൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് മനഃപൂർവം വടകാണിച്ചുകൊണ്ട് സാരി കുത്തിയത്.

“ശരിക്കും നീ ആരുടെ സീൻ കാണാനാ ക്യാമറ വെച്ചത്?” ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു. അവൻ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ തല താഴ്ത്തി. ഞാൻ മെല്ലെ അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു, “പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ പറയണ്ട, ഞാൻ വേറൊരു ചോദ്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുവോ?”. അവൻ അതിന് മറുപടിയായി സമ്മതം മൂളിക്കൊണ്ട് തലയാട്ടി.

“നിനക്ക് ഇവിടെയുള്ള ഏതെങ്കിലും ടീച്ചറുമായി