Chapter Title : ടീച്ചർ [®൦¥]
ഇനി ഞാൻ ഈ ആവശ്യം പറഞ്ഞു വരില്ല.
,, ഇനി ഞാൻ ഇതിനു നിന്നും തരില്ല.
അവർ ബഞ്ച് ഒക്കെ പഴയപോലെ നാക്കിയിട്ടു ഡ്രെസ് ഒക്കെ ധരിച്ചു ഇറങ്ങി. ഞാൻ എന്റെ ഫോൺ എടുത്തു മതിൽ ചാടി പുറത്തേക്ക് വന്നു.
കണ്ട കാഴ്ചകൾ ഓർത്തു ഞാൻ സൈക്കിളിൽ ഞാൻ മുന്നോട്ട് പോയി. അപ്പോൾ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ടീച്ചർ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഞാൻ എന്റെ സൈക്കിൾ അവിടെ നിർത്തി.
,, ടീച്ചർ പോയില്ലേ
,, ചെറിയ ഒരു പേപ്പർ വർക് ഉണ്ടായിരുന്നു.
,, ആണോ
,, അല്ല നീ ഇത്ര നേരം ആയിട്ട്. വീട്ടിൽ പോയില്ലേ സ്കൂൾ വിട്ടിട്ട് എത്ര നേരം ആയി.
,, അത് ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിൽ പോയത് ആണ്.
,, ഇങ്ങനെ നടന്നോ
അപ്പോഴേക്കും ബസ് വന്നു ടീച്ചർ പോയി. ടീച്ചർ ബസിൽ കയറുമ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.
കുറച്ചേ മുൻപ് കിളവൻ മനജറുമായി കൂത്താടിയ ആൾ ആണെന്ന് പറയോ...
ഞാൻ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി വീട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി. എന്റെ മനസിൽ മുഴുവൻ വിസ്വാസിക്കാൻ പറ്റാത്ത ആ സംഭവം ആയിരുന്നു.
ഇത് തന്റെ കൂട്ടുകാരോട് പറയണോ എന്നു മനു ആലോചിച്ചു. പിന്നെ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. വേണ്ട എന്നു.
ടീച്ചർ കുടുംബത്തിൽ പിറന്ന ഒരു പെണ്ണ് ആണ്. നിവർത്തികേട് കൊണ്ട് സക്കറിയ സാറിനു കിടന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നത് ആണ്.
എല്ലാവരും അറിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഉണ്ടാവുന്ന ചാൻസ് ഇല്ലാതെ ആവും. വളരെ മാന്യമായ രീതിയിൽ ഇടപെട്ടാൽ എന്റെ സ്വപ്നം പൂവണിയും.
അങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിച്ചു രാജു വീട്ടിൽ എത്തി. കുറച്ചു മുന്നേ കണ്ട കാര്യം ആലോചിച്ചു രാധിക ടീച്ചർക്ക് വേണ്ടി ഒരു വാണം വിട്ടു.
,, എടാ മനു നീ എന്താ ചെയ്യുന്നേ നിനക്ക് ചായ വേണ്ടേ
,, ഇതാ വരുന്നു അമ്മേ
അവൻ ഡ്രെസ് മാറ്റി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
,, സ്കൂൾ വിട്ടിട്ട് എത്ര നേരം ആയി. ഇപ്പോഴാ കേറി വരുന്നത്.
,, അത് ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ കൂടെ പോയത് ആണ്.
,, ആഹ് നിന്റെ ഏട്ടന്റെ
💬 Comments
View all comments